บทที่ 3625

นามบัตรนั้นมีตราประทับสีทองพร้อมกับระบุชื่อว่า "ซามูเอล บาวเออร์"!

ทุกคนหันไปมองตามทันทีหลังจากเห็นตัวอักษรสวยหรูพิมพ์อยู่บนนามบัตรใบนั้น

สีหน้าของโจเซฟ บาวเออร์ดูแย่ลงทันที

ซามูเอล บาวเออร์เป็นหัวหน้าครอบครัวทั้งของตระกูลบาวเออร์และหลงเหมิน

เขาไม่ค่อยได้อยู่กับตระกูลนี้เท่าไหร่ ดังนั้นคุณยายบาวเออร์จึงมักเป็นคนคอยควบคุมเอง

นามบัตรนี้เขียนด้วยลายมือเพื่อแสดงให้เห็นถึงความไว้วางใจของซามูเอลที่มีต่อผู้ถือนามบัตรใบนี้ นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่าฮาร์วีย์ ยอร์กเป็นแขกคนสำคัญของซามูเอล!

ท้ายที่สุดแล้ว นามบัตรก็มีอำนาจได้ดุจดั่งชายผู้นั้นเอง!

ไม่ใช่แค่โจเซฟหรอก ทุกคนที่อยู่ในตระกูลบาวเออร์ก็แสดงสีหน้าที่ดูน่าสยดสยองเช่นกัน

พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่านามบัตรใบนั้นไปอยู่กับฮาร์วีย์ได้ยังไง

จริง ๆ แล้วซามูเอลได้มอบสิ่งนี้ให้กับฮาร์วีย์มานานแล้ว แต่เขาไม่เคยมีโอกาสได้ใช้มันเลย

เขาไม่คาดคิดว่าในที่สุดเขาจะดึงสิ่งนี้ออกมาหลังจากผ่านไปนานแล้ว

หลังจากเห็นสีหน้านิ่งอึ้งของลุกก้า บาวเออร์ ฮาร์วีย์ก็เอื้อมมือไปตบหน้าเขาเบา ๆ

"อะไรกัน? แกจำนามบัตรใบนี้ไม่ได้เหรอ?” ฮาร์วีย์ส่งเสียงเย็นชาออกมา

“ถึงแม้แกจะจำไม่ได้ อย่างน้อย ๆ แกก็ควรจะรู้สิว่านี่คือชื่อของใครใช่ไหม?”

“ของที่ระลึกของนายท่าน…?”

ลุกก้าใช้เวลาครู่ใหญ่ก่อนจะได้สติ แล้วจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเย็นชา

“แกไปเอาสิ่งนี้มาจากไหน ไอ้สารเลว?!”

“นี่ไม่ใช่เรื่องของแก” ฮาร์วีย์ตอบด้วยสีหน้าขบขัน

“แค่บอกฉันหน่อยว่าสิ่งนี้ยังมีประโยชน์หรือเปล่า!”

ลุกก้าตกใจและโกรธมากเมื่อเขาส่งเสียออกมาว่า “มีคนในครอบครัวเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีสิ่งนี้!

“ฉันจะโทรหาเลขาของนายท่านเพื่อตรวจสอบในเรื่องนี้!”