บทที่ 3627

ฮาร์วีย์ ยอร์กเขม้นมองด้วยสายตาอันเย็นเฉียบหลังจากได้ยินคำพูดของลุกก้า บาวเออร์

เขาจ้องมองลุกก้าอย่างไม่ยินดียินร้ายแล้วบอกว่า “แกพูดอะไรของแก? ฉันฟังไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

“ฉันจะพูดให้ฟังอีกทีนะ!”

ลุกก้าหัวเราะอย่างเย็นชา

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ไม่เพียงแต่แกจะต้องตายเท่านั้น ภรรยา เพื่อน และครอบครัวของแกจะต้องตายตามไปด้วย! แถมบรรพบุรุษของแกก็จะถูกขุดขึ้นมาด้วย!

“แล้วรับประกันว่าฉันจะเผาพวกเขาทั้งหมดให้ไหม้เกรียมแบบสุด ๆ เลย!

"อะไรนะ? แกบ้าไปแล้วเหรอ? งั้นก็ฟาดฉันเลย!

"เอาเลยสิ!"

ลุกก้าเอนตัวไปทางฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าหยิ่งผยอง

เพียะ!

ฮาร์วีย์เหวี่ยงฝ่ามือไปบนใบหน้าของลุกก้าโดยไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ลุกก้าตะลึงงัน

เพียะ!

“อันนี้สำหรับการไม่ให้ความเคารพยำเกรงนายท่านของแก!

เพียะ!

“อันนี้สำหรับการไม่เชื่อฟังกฏหมายของแก!”

เพียะ!

“อันนี้สำหรับความหยิ่งผยองจนโง่งมของแก!

“แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร แต่แกก็ยังยืนหยัดเพื่อคนอื่นอย่างนั้นเหรอ?

"อะไร?

“แกคิดว่าแกเป็นคนที่ดูน่าประทับใจเหรอ?

“แกคิดว่าฉันจะไม่ฟาดแกเหรอ?”

ฮาร์วีย์โบกไม้โบกมือป้วนเปี้ยนอยู่บนใบหน้าของลุกก้า ทำให้เขาตาลายไปหมด

เมื่อเขากลับมาได้สติอีกครั้ง ใบหน้าของเขาก็บวมเป่งแล้ว

ลุกก้าเริ่มรู้สึกหมดหวังอย่างมากในเวลานี้

“กล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน ไอ้สารเลว!

“ฟังคำสั่งของฉัน! ชี้ดาบไปที่ไอ้สารเลวคนนี้!

“ฆ่าเขาเดี๋ยวนี้เลย!

“ฉันจะเป็นหรือตายก็ไม่สำคัญหรอก!”