บทที่ 3670

“ฉันไม่เหมือนนาย”

ฮาร์วีย์มองดูโคเอนอย่างใจเย็น

“ฉันกระทืบนายน้อยด้วยความอาฆาตแค้นมานับไม่ถ้วนแล้ว เรื่องนี้ทำให้ฉันรำคาญใจมาก

“แต่ก็ไม่รังเกียจที่จะกระทืบอีกสักคนหรอกนะ ถ้านายมีความประสงค์ที่อยากจะตาย

“ที่นี่ แม้แต่โกลด์เด้น พาเลซก็ไม่สามารถช่วยนายได้”

ฮาร์วีย์ชี้ไปที่ผู้หญิงใจร้ายคนนั้น ใบหน้าของเขาดูเย็นชา

“อีกอย่าง ฉันเปลี่ยนใจแล้ว

“ฉันอยากให้ผู้หญิงคนนั้นคลานต่อหน้าเพื่อน ๆ เพื่อเป็นการขอโทษ ฉันอยากให้เธออ้อนวอนขอความเมตตา

“ถ้าเธอไม่ทำอย่างนั้น ฉันก็จะทำให้เธอพิการเอง นายเชื่อคำพูดของฉันได้เลย!

“แม้แต่พระเจ้าก็พาเธอหนีออกไปจากเรื่องนี้ไม่ได้!”

"โอ้?"

โคเอนหัวเราะเบา ๆ แต่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกโกรธแค้นที่ไม่อาจควบคุมได้

“ช่างกล้าหาญจริงนะ ไอ้หนุ่ม!

“แกกำลังบอกว่าแกจะเข้ามาต่อสู้กับฉันเหรอ?!

“ฉันเข้าใจดีว่าพอแกทำอะไรสำเร็จหน่อย ก็มีอีโก้เกิดขึ้นมาเล็กน้อย…

“แต่มีคนอวดดีอย่างแกอยู่ไม่มากนักหรอก!”

“ฉันสามารถทำให้แกกลายเป็นตัวเม่นบัดซบได้ถ้าแกต้องการ! เชื่อฉันไหมล่ะ?!”

โคเอนโบกมือส่งสัญญาณ และผู้คนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ชี้หน้าไม้ไปที่ฮาร์วีย์อย่างบ้าคลั่ง

หน้าไม้เหล่านี้โกลด์เด้น พาเลซได้สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ ซึ่งออกแบบมาให้สามารถทะลวงการป้องกันของผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้ได้

ดวงตาของเลย์นกระตุกอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นสิ่งนี้ เธอรีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

“นายน้อยเบียร์สตัดท์ เราสามารถเจรจาในเรื่องนี้กันได้ ไม่จำเป็นต้องดึงอาวุธออกมาหรอก”

“เลย์น…”

โคเอนส่งยิ้มจาง ๆ ให้เธอ

“เธอคิดว่าเธอมีสิทธิ์พูดต่อหน้าฉันจริง ๆ เหรอ? เธอคิดว่าเธอเป็นผู้มีความสามารถชั้นยอด เพียงเพราะว่าเธอมีสาวกวงนอกสองสามคนเป็นผู้ติดตามอย่างนั้นเหรอ?