บทที่ 3672

“พวกเขาเป็นเด็กที่มีความสามารถซึ่งกำลังไปท้าทายชาวอินเดียในนามของหลงเหมินเหรอ?” โคเอนพูดด้วยริมฝีปากแห้งผากราวกับนึกอะไรบางอย่างได้

"อะไรนะ? พวกเขากำลังจะต่อสู้กับชาวอินเดียเหรอ?”

“นายน้อยเหล่านี้มาทำภารกิจที่นี่เหรอ?”

“มีคนจากโกลด์เด้น พาเลซกำลังบังคับให้คนเหล่านี้ไปเป็นผู้สอนส่วนตัว เพื่อผลประโยชน์ของตนเองเหรอ?”

ฝูงชนเริ่มแสดงความสงสัยมากขึ้น

สาวกของโกลด์เด้น พาเลซรู้สึกเฉื่อยชามากในขณะจับหน้าไม้

ในฐานะที่เป็นสถานที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ศักดิ์สิทธิ์เพียงแห่งเดียวในฟลัตเวลล์ โกลด์เด้น พาเลซย่อมรู้ดีว่าชาวอินเดียได้นำผู้ที่มีความสามารถชั้นยอดของตนเองมาท้าทายหลงเหมิน

พวกเขารู้ว่าหลงเหมินมีผู้ที่มีความสามารถชั้นยอดสามคนที่จะต่อสู้กลับด้วยเช่นกัน

เด็กเหล่านี้ถูกคนรอบข้างเอาอกเอาใจอยู่ตลอดเวลา!

พวกเขาได้รับมอบหมายให้ต่อสู้กับชาวอินเดียในนามของหลงเหมิน!

นี่คือสงคราม!

ถ้าใครกล้าแตะต้องเด็กเหล่านี้ก่อนหน้านั้น ไม่ใช่แค่สาวกวงนอกของโกลด์เด้น พาเลซเท่านั้น แม้แต่นายท่านก็ยังต้องชดใจด้วย!

โคเอนตัวสั่นเทาก่อนที่เขาจะอุทานออกมาตามสัญชาตญาณว่า “คุ..คุณคือแชมเปี้ยนสาขาฟลัตเวลล์ของ หลงเหมินที่คอยสนับสนุนอยู่ใช่ไหม?!”

“ท้ายที่สุดแล้วนายก็รู้อยู่เหมือนกันนี่” ฮาร์วีย์ตอบ

โคเอนเหงื่อแตกจนแผ่นหลังเปียกโชกหลังจากได้ยินคำพูดนั้น

เขาจ้องมองฮาร์วีย์ด้วยสายตาที่ชั่วร้าย แต่ดวงตาของเขากระตุกไม่ยอมหยุด เขาไม่กล้าส่งเสียงตวาดออกไปเลย

เขารู้ว่าคนสี่คนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นตัวแทนของอะไรในช่วงเวลาสำคัญนี้

พูดง่าย ๆ ก็คือทั้งสี่คนเป็นสมบัติล้ำค่าของหลงเหมินในการต่อสู้กับชาวอินเดีย

ใครก็ตามที่ต่อต้านพวกเขาจะต้องตายอย่างน่าสยดสยอง

ผู้หญิงใจร้ายคนนั้นก็รู้สึกเฉื่อยชาไปด้วยเช่นกัน