บทที่ 373

รีอาหัวเราะขบขัน

“โอ้ โรซาลี ฉันจำได้ว่าเธอเคยพูดสมัยเรียนมหาวิทยาลัยว่าเธออยากจะเจอเจ้าชายที่มีเสน่ห์”

“แล้วนี่เกิดอะไรขึ้น? เธอไม่อายที่จะพาเด็กเลี้ยงของเธอมาใช้เงินของตัวเธอเองซื้อของแบบนี้เหรอ?”

โรซาลีมองไปที่รีอาด้วยสีหน้าเย็นชาราวกับน้ำแข็งจากนั้นก็ส่ายหัวไปมา

“ฮาร์วีย์ อย่าปล่อยให้คนพวกนี้มาทำลายวันของเรา ไปกันเถอะ ช่างสร้อยคอนี้เถอะ”

ฮาร์วีย์พยักหน้า เขามาที่นี่เพื่อซื้อของกับโรซาลีและไม่อยากจะทำให้เกิดปัญหาใหญ่เช่นนี้ เขาหันหลังกลับพร้อมที่จะจากไป

โอเว่นหัวเราะเบา ๆ

“แล้วบัตรเอเม็กซ์ แบล็คการ์ดนี่ก็คงจะเป็นของปลอม ฉันคิดว่างั้น?”

“ฉันได้ยินมาว่าบัตรเอเม็กซ์ แบล็คการ์ด ปลอมราคาเพียงยี่สิบห้าดอลลาร์เท่านั้น บัตรนี้ก็ดูเหมือนจริงอยู่หรอก ฉันโชคดีจริง ๆ ที่ได้เจออะไรแบบนี้”

ฮาร์วีย์หยิบบัตรของเขากลับมาและมองไปที่โอเว่น

“ต่อให้มันอาจจะเป็นของปลอม แล้วคุณจะทำไม?”

“ฉันไม่สามารถทนมองคนที่ยังแสร้งทำตัวอวดรวยแม้ว่าพวกเขาจะไม่มีเงินก็ตาม”

โอเว่นถอนหายใจ

“ฉันไม่รู้ว่าโรซาลีตาบอดถึงขนาดที่ว่าเธอคบกับคนแบบคุณ”

เห็นได้ชัดว่าโอเว่นยังคงให้ความสนใจโรซาลีในช่วงเวลานั้น การได้เห็นเธอกับผู้ชายที่แย่กว่าเขาเป็นล้านเท่ามันทำให้เขาคับแค้นใจ

“มิสเตอร์ฮอว์กินส์ คุณพูดเหมือนกับว่าบัตรของคุณเป็นของจริงงั้นแหละ ถ้าของจริง งั้นก็รูดบัตรของคุณแล้วค่อยมาโอ้อวดผม” ฮาร์วีย์พูดอย่างใจเย็น

โอเว่นไม่รู้ราคาของ ‘มรกตแฟนตาซี’ แต่ฮาร์วีย์รู้

และราคาก็ไม่ใช่ที่ใคร ๆ ซื้อได้ง่าย ๆ ขนาดนั้น แม้จะมีบัตรแพลตตินั่มก็ตาม

“ในเมื่อนายอยากเห็น ก็ได้”

โอเว่นแสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม จากนั้นมองไปที่พนักงานของร้านและพูดว่า “รูดบัตรนี้ซะ”

“คุณผู้ชาย ‘มรกตแฟนตาซี’ มีราคาค่อนข้างสูง ราคาของสร้อยคอเส้นนี้คือ…” พนักงานร้านพยายามเตือนเขาอย่างสุภาพ

“ฉันดูเหมือนคนที่ใช้บัตรปลอมจริง ๆ รึไง? รูดบัตรซะ ฉันบอกให้ทำก็ทำ! ไร้สาระบ้าอะไรนักหนา?!”