บทที่ 3733

เพียะ!

“แม้แต่รองหัวหน้ายังไม่กล้าเรียกผมว่าคนอ่อนแอเลย แล้วคนนอกอย่างคุณคิดว่าเขาตายไปแล้วหรือไง?”

เพียะ!

“คุณไม่สามารถวัดความแข็งแกร่งของผมได้อย่างถูกต้อง แต่คุณยังคงเรียกตัวเองว่าเป็นตัวแทนของสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือเหรอ? คุณกำลังทำให้ทั้งองค์กรของคุณต้องได้รับความอับอาย!”

เพียะ!

“คุณไม่สามารถรับมือกับการโจมตีของผมได้แม้แต่ครั้งเดียว! คุณจะคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้แล้วใช่ไหม?!”

สีหน้าของฮาร์วีย์ดูเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

เขาดูถูกเหยียดหยามรีอาอย่างไร้ความปรานีในขณะที่ตบเธอไปเรื่อย ๆ

ใบหน้าของรีอาบวมเป่ง หัวของเธอหมุนติ้ว ๆ ไปทั่วห้อง เธอไม่สามารถพูดอะไรได้แม้แต่คำเดียว

เพียะ!

หลังจากโดนตบครั้งสุดท้ายดวงตาของรีอาก็เกิดรอยฟกช้ำเต็มไปหมด

“จำเอาไว้นะ พยายามใช้ความระมัดระวังให้มากขึ้นในครั้งต่อไป จงมีความตระหนักรู้ในตนเอง เว้นแต่ว่าคุณอยากจะให้คนอื่นสอนบทเรียนให้”

ฮาร์วีย์ดึงกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดนิ้วของเขา จากนั้นเขาก็ยิ้มให้ไบรซ์

“ขอโทษรองหัวหน้าเคนเนดี้ด้วยนะครับ คุณคงไม่ว่าอะไรถ้าผมจะสอนบทเรียนให้เธอตอนนี้ในนามของหลงเหมินใช่ไหมครับ?”

“คุณทำล้ำเส้นไปแล้วนะฮาร์วีย์!”

ในที่สุดไบรซ์ก็ได้สติ เขาเอามือทุบโต๊ะอย่างโกรธเกรี้ยว

“คุณตบตีคนจากสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้เหรอ?! คุณอยากจะตายใช่ไหม?!

“คุณให้ความสำคัญในเรื่องกฎหมายด้วยเหรอ?

“แล้วกฎขององค์กรนี้ล่ะ?!”

ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างใจเย็น

“ถึงแม้คุณจะยังไม่ได้แก่ขนาดนั้น แต่หูของคุณก็แย่แล้วนะ

“คุณไม่ได้ยินรีอาบอกเหรอว่าเธอจะยอมรับความแข็งแกร่งของผม และให้ผมเข้าแข่งขันการต่อสู้ได้ ถ้าหากผมสามารถล้มเธอได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

“ผมก็กำลังทำอยู่นี่ไง

“มีอะไรผิดเหรอ?

“คุณคิดว่าจะยกเลิกข้อตกลงนี้ได้เหรอ?

“ถ้าอย่างนั้นคุณต้องเต็มใจที่จะลองวัดความแข็งแกร่งของผมด้วย