บทที่ 3737

”คุณไม่ต้องกังวลไปนะ ฮาร์วีย์ไม่ชนะหรอก"

แฮโรลด์นั่งอยู่ข้าง ๆ เซียนน่าพร้อมกับยิ้มจาง ๆ

เซียนน่าขมวดคิ้ว

"พูดอะไรอย่างนั้น?"

"ก็เขาไม่มีความสงบนิ่งเท่าไรแลนด์ เบอร์โลว์!” แฮโรลด์ตอบ

“มีบางอย่างที่รีอาพูดถูก มันไม่ใช่แค่การต่อสู้และการเข่นฆ่าในสังเวียนเท่านั้น คนเดียวที่คุณสามารถพึ่งพาได้ก็คือตัวคุณเอง

“ถ้าฮาร์วีย์มีความสามารถ เขาไม่จำเป็นต้องตบหน้าไคลด์ ออสบอร์นตั้งแต่แรกหรอก

“การตบนั้นก็เป็นการพิสูจน์ว่าเขามีความผิดจริง ๆ!”

“อย่างนั้นเหรอ?”

เซียนน่าอวดรอยยิ้มจาง ๆ

“แต่ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้น

“ฉันคิดว่าที่เขาตบหน้าไคลด์เพราะเขารู้ว่าเขาจะชนะ

“ตราบใดที่เขาชนะ ทุกคนก็จะลืมสิ่งที่เขาเคยทำมา ไม่ว่าจะดีจะร้ายสักแค่ไหนก็ตาม”

แฮโรลด์หัวเราะอย่างเย็นชาหลังจากได้ยินคำพูดของเซียนน่า เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้จริงจังกับคำพูดของเธอในตอนนี้เลย

แฮโรลด์เคยทำการสืบสวนฮาร์วีย์ นับตั้งแต่ที่นายน้อยสองคนในตระกูลของเขาถูกชายคนดียวกันบดขยี้

เขาเชื่อว่าฮาร์วีย์มีแต่ความสามารถในการต่อสู้ทางสายธุรกิจ แต่ความแข็งแกร่งของเขาค่อนข้างมีอยู่อย่างจำกัด

เมื่อเปรียบเทียบกับผู้มีความสามารถชั้นยอดอย่างไรแลนด์แล้ว ฮาร์วีย์ดูด้อยกว่ามาก

ถ้าเป็นวันอื่นแฮโรลด์คงตั้งตารอที่จะชมการแสดงของฮาร์วีย์...

แต่เนื่องจากนี่เป็นการต่อสู้ที่ยุติธรรมบนสังเวียน ในสายตาของเขานั้นฮาร์วีย์ไม่มีโอกาสจะชนะได้เลย

หลังจากได้ยินคำพูดของแฮโรลด์ ฝูงชนทั้งหมดก็พยักหน้าพร้อมกัน พวกเขาประหวั่นพรั่นพรึงเกี่ยวกับการต่อสู้หลังจากนั้นไม่นาน

อารมณ์และแสงออร่าของฮาร์วีย์ดูไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าไรแลนด์เลย

ดูเหมือนว่าผลลัพธ์ของการต่อสู้ได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว