บทที่ 3750

แมนดี้เริ่มรู้สึกกังวลใจทันทีที่เห็นฮาร์วีย์

จริง ๆ แล้วคนพวกนั้นอยู่ที่นี่ตั้งแต่เช้าแล้ว เธอแค่ไม่ได้โทรบอกฮาร์วีย์ เพื่อที่จะให้เขาได้มีสมาธิกับการต่อสู้

...

แต่เขาก็ยังมาที่นี่อยู่ดี

แมนดี้รู้สึกว่าเธอคือต้นเหตุที่ลากเขามายุ่งเกี่ยวในเรื่องนี้ด้วย

เธออดที่จะก้มหน้าลงอย่างไม่รู้สึกกังวลอะไรไม่ได้

ฮาร์วีย์ส่งยิ้มอันอบอุ่นให้แมนดี้เพื่อที่เธอจะได้รู้ว่าไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง ก่อนที่จะมองกลับไปที่ราเชล

ราเชลส่งคนของเธอออกไปยืนคุ้มกันความปลอดภัยให้แมนดี้และผู้บริหารระดับสูงคนอื่น ๆ

จากนั้นฮาร์วีย์ก็เหลือบมองผู้คนที่นั่งอยู่บนโซฟาอย่างใจเย็น

“เปโดร เบเน็ตต์อยู่ไหน?” ฮาร์วีย์ร้องถามอย่างเย็นชา

“พาเขาออกมาตรงนี้”

"โอ้? คุณคิดว่าคุณเป็นราชาเพียงเพราะคุณเอาชนะสองสามแมตช์บนสังเวียนได้อย่างนั้นเหรอ?”

“คุณกล้าดียังไงมาเรียกให้นายน้อยเบเน็ตต์ออกมา?”

"ใช่! นายน้อยเบเน็ตต์ไม่ได้เป็นเพียงคนที่คุณสามารถจะพบได้ตามใจหรอกนะ!”

"มานี่! ไล่ผู้ชายคนนี้ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้! เขาคิดว่าเขาสามารถอวดเบ่งต่อหน้าตระกูลเบเน็ตต์ได้เพียงเพราะเขาชนะการต่อสู้ไม่กี่ครั้งน่ะเหรอ! เขาคิดอะไรอยู่?!”

“เขาไม่รู้หรือว่าผู้อาวุโสเบเน็ตต์เป็นสาวกวงนอกของโกลด์เด้น พาเลซ?”

“นายน้อยเบเน็ตต์ก็เป็นสาวกวงในด้วย!”

“ไม่ใช่แค่ชนะไม่กี่แมตช์เท่านั้น แต่เขาจะต้องคุกเข่าต่อหน้านายน้อยเบเน็ตต์ด้วย!”

“เพราะยังไงก็ตามคนปกตินึกไม่ออกหรอกว่าสาวกของสนามฝึกศิลปะการต่อสู้อันศักดิ์สิทธิ์จะมีพลังมากแค่ไหน!”

ผู้คนต่างแสดงท่าทีเหยียดหยามเมื่อได้ยินฮาร์วีย์ร้องเรียกให้เปโตรออกมาพบ

เป็นธรรมดาที่คนใจแคบอย่างพวกเขาจะคิดว่า...คนที่บดขยี้ชาวอินเดียเพียงไม่กี่คนเพื่อการแสดงนั้น ไม่มีสิทธิ์มาทำอวดเบ่งต่อหน้าพวกเขา

“เอะอะโวยวายอะไรกัน?”