บทที่ 3754

"ไม่เลว! แกมีความกล้า!” รุ่นพี่ลีอุทานก่อนที่จะหัวเราะเบา ๆ

“แกไม่เพียงแต่ทำร้ายศิษย์รุ่นน้องของฉันเท่านั้น แต่แกยังขอเงินจากเราอีกด้วย!

“ทำไมไม่ถามว่าคนของโกลด์เด้น พาเลซได้รับการปฏิบัติยังไงก่อนล่ะ?!

“ถ้ากล้าดีก็ลองทำร้ายสาวกต่อหน้าฉันสิ!”

เพียะ!

ฮาร์วีย์ไม่ยอมเสียเวลาและตบเข้าที่หน้าของเปโดรอีกครั้ง

รอยฝ่ามือสีแดงสดอีกรอยก็ปรากฏขึ้นที่อีกด้านหนึ่งของใบหน้าเปโดร เขาล้มลงกับพื้นในขณะที่เอามือกุมหน้าพร้อมกับมีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก

ฮาร์วีย์หัวเราะอย่างเย็นชา

“คิดว่าโกลด์เด้น พาเลซน่าประทับนักเหรอ?

“นายคิดว่านายสามารถทำทุกอย่างที่ต้องการในฟลัตเวลล์ได้เหรอ?

“ฉันตบหน้าเขาให้นายเห็นแล้ว แล้วจะยังไงล่ะ?”

ใบหน้าของเปโดรดูมืดมนลงทันทีในขณะที่เอามือกุมหน้าเอาไว้

“คุณเห็นแล้วนี่ รุ่นพี่ลี! ดูไอ้สารเลวคนนี้สิว่ามันหยิ่งผยองขนาดไหน! เขาไม่ให้ความเคารพยำเกรงโกลด์เด้น พาเลซเลย!”

"ดี! ดี! แกมีความกล้าที่ท้าทายฉันแบบนี้!”

รุ่นพี่ลีโบกมือก่อนที่จะปล่อยอาวุธปืนให้เลื่อนออกมาจากแขนเสื้อ

เขาปิดโหมดความปลอดภัยทันที ก่อนจะชี้ปืนไปที่หัวของฮาร์วีย์อย่างดุดัน

“ใครใช้ให้นายกล้าลงมือกับสาวกของโกลด์เด้น พาเลซ ไอ้สารเลว?!

"ฉันจะบอกอะไรให้นะ! ฉันไม่สนใจหรอกว่าแกจะมาจากไหน ฉันไม่สนใจหรอกว่าแกจะได้ความกล้านั้นมาจากไหน แต่ฉันจะฆ่าแกให้ตายถ้าแกไม่คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”

จากนั้นรุ่นพี่ลีก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า พยายามจะเตะฮาร์วีย์ให้ล้มลงกับพื้น

“ไอ้งี่เง่าเอ๊ย!”

ฮาร์วีย์จ้องมองอย่างเย็นชา