บทที่ 3769

ในขณะที่เซียนน่ากำลังจะตอบโต้ออกไป ฮาร์วีย์ก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปหาแขกวีไอพีพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

“เจ้าหญิงไรท์ ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดคุยกับตัวแทนออสบอร์นหรอก”

"หืม?"

เซียนน่าและผู้คนต่างตัวแข็งทื่อ และมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ

'เขาดูไม่ออกเหรอว่าเจ้าหญิงไรท์กำลังพยายามหาเหตุผล เพื่อผลประโยชน์ของตัวเขาเอง?'

ฮาร์วีย์ไม่สนใจสายตาที่จ้องมองของทุกคนและพูดว่า "บางคนก็ไม่สามารถยืนด้วยสองเท้าของตัวเองได้ หลังตกเป็นทาสรับใช้ของผู้อื่น

“พวกเขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมประเทศที่ยิ่งใหญ่ของเราถึงไม่ต้องการการอนุมัติจากคนอื่น

“คุณคิดว่าพวกเขาเป็นพันธมิตรกันเหรอ?

“ช่างตลกสิ้นดี!

“แน่นอนว่าพวกเขาจะพูดแบบนั้นเมื่อเรายังมีความแข็งแกร่ง ทันทีที่เราเกิดอ่อนแอพวกเขาก็จะแทงเราข้างหลังทันที!

“นี่เป็นการแสดงความขอบคุณเพียงอย่างเดียวที่เราจะได้รับ

“ยกตัวอย่างเช่น ตัวแทนออสบอร์นดูถูกผมตลอดเวลา เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำแบบนั้นใช่ไหม?”

ฮาร์วีย์ตบรีอาไปทางด้านข้างก่อนที่เธอจะทันได้ตอบโต้อะไร

จากนั้นเขาก็มองไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า “ถามเธอสิว่าเธอพอใจแล้วหรือยัง”

“อ๊า!”

รีอากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะล้มลงกับพื้น

รอยฝ่ามือสีแดงสดปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอ และเส้นผมของเธอก็ดูยุ่งเหยิงไปหมด เธอดูน่าสังเวชเป็นอย่างยิ่ง

เธออยากจะต่อสู้กลับอย่างมาก แต่เธอก็จดจำขึ้นมาได้ว่านี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฮาร์วีย์ตบหน้าเธอ

เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฮาร์วีย์เลย เธอจะต้องจบลงอย่างน่ากลัวถ้าเธอไปต่อต้านเขา!

ไคลด์และคนอื่น ๆ ต่างตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นภาพนั้น

พวกเขาไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะกล้าตบหน้าเรอาต่อหน้าทุกคน

ถึงแม้แต่ดวงตาของไคลด์จะยังกระตุกอย่างบ้าคลั่ง แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าลมหายใจของเขาค่อย ๆ เหือดหายไป