บทที่ 3779

โคลตันบอกเลขาและผู้ช่วยของเขาให้นำทางไปยังร้านอาหารใต้ดินบริเวณชั้นล่าง

พนักงานต้อนรับยิ้มเมื่อเห็นโคลตัน

“ยินดีต้อนรับค่ะผู้อาวุโสตอร์เรส คุณดูกระฉับกระเฉงเหมือนเดิมเลยนะคะ!

“วันนี้เหมือนเดิมใช่ไหมคะ?”

โคลตันยิ้ม

"ใช่แล้ว ฉันขอใช้ห้องวิมานฟ้านะ นำอาหารจานเด่นและไวน์มาให้ฉันด้วย”

จากนั้นโคลตันก็ยิ้มให้ฮาร์วีย์

“อาหารที่นี่มีไม่มาก แต่ทุกจานอร่อยมาก ๆ! นายควรลองกินดู”

ฮาร์วีย์ยิ้ม เขากำลังจะพูดอะไรออกมาเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ จากทางด้านหลัง

“นั่นผู้อาวุโสตอร์เรสใช่ไหม?

“ช่างบังเอิญจริง ๆ! แต่คุณมาช้าไปหน่อยนะ

“ขอโทษนะ แต่เราจองห้องวิมานฟ้าเอาไว้แล้ว”

ฮาร์วีย์หันไปมองโดยสัญชาตญาณ เขาเห็นชายคนหนึ่งในชุดคลุมสีเหลืองที่มีผู้คนมากมายรายล้อมอยู่ ใบหน้าที่ดูคุ้นเคยก็อยู่ข้าง ๆ เขาด้วย

ผู้ชายคนนั้นคือไคลด์!

ฮาร์วีย์จ้องมองอย่างสงสัย เขาไม่คิดว่าไคลด์จะกล้าปรากฏตัวต่อหน้าเขา

เนื่องจากฮาร์วีย์ไม่ใช่จุดสนใจหลัก และไคลด์ยังไม่ได้พูดอะไรโง่ ๆ ออกมาเลย ฮาร์วีย์จึงตัดสินใจอยู่เฉย ๆ ในขณะนั้น

ไคลด์ดูภาคภูมิใจในตัวเองมากขึ้นเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน

เขาจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเย็นชา ราวกับว่าฮาร์วีย์ได้ตายไปแล้ว

ในความคิดของไคลด์นั้น ฮาร์วีย์จบสิ้นแล้ว

“คุณหมายความว่ายังไง รองหัวหน้าเบเน็ตต์?”