บทที่ 3794

“เจ้าชายออสบอร์น!”

ซามูเอลตบไคลด์ลอยกระเด็นออกไปทันทีโดยไม่ให้เวลาเขาได้โต้ตอบอะไรเลย

หลายคนรีบวิ่งเข้าไปหาไคลด์เพื่อช่วยอุ้มเขาขึ้นมา

กลุ่มผู้หญิงสวย ๆ ที่อยู่ข้างหลังเขาต่างตกตะลึง

พวกเธอไม่คิดว่าจู่ ๆ ชายชราจะตบหน้าไคลด์ได้อย่างง่ายดาย

ฮาร์วีย์ยืนหน้านิ่งอยู่ทางด้านข้าง

ซามูเอลยังคงเป็นนายใหญ่ของหลงเหมิน ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของประเทศ H

แม้แต่นายใหญ่ของตระกูลลึกลับทั้งห้าก็ยังไม่สามารถเอาชนะเหนือเขาได้เลย

ไคลด์คงอยากจะตายมากถึงได้มาทำอวดเบ่งต่อหน้าซามูเอล โดยเฉพาะอย่างยิ่งก่อนที่เขาจะมีอำนาจด้วยซ้ำไป

“กล้าดียังไงมาแตะต้องตัวฉัน ไอ้สารเลว!"

ไคลด์รู้สึกโกรธจนหน้ามืดตามัว เขาไม่สนใจเลยว่าซามูเอลเป็นใครเมื่อมาถึงจุดนี้

เขาได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์อินเดียและตระกูลออสบอร์น และได้รับคำสั่งให้ใช้สหพันธ์ศิลปะการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ เพื่อต่อสู้กับประเทศ H

ชายชราคนนี้สามารถทำให้ไคลด์ลอยกระเด็นไปด้วยตัวเขาเองได้อย่างไรกัน?

ท้ายที่สุดแล้วไคลด์เป็นคนที่มีความภาคภูมิใจในตัวเองมาก

ถ้าเขาไม่ต่อสู้เพื่อศักดิ์ศรีของตัวเอง แล้วเขาจะอวดความแข็งแกร่งของตัวเองในฟลัตเวลล์ได้ยังไง?

หลังจากได้ยินคำสั่งของไคลด์ เหล่านักสู้หลายคนก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และส่งเสียงร้องหมายจะเอาชีวิตซามูเอล

“ไป!”

พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลออสบอร์น

การโจมตีของพวกเขาเต็มไปด้วยความดุร้ายและสีหน้าที่ดูดุดัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเคยชินกับเลือดที่อยู่ในมือ

เนื่องจากพวกเขาตัดสินใจที่จะเข้าฟาดฟัน จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาพร้อมจะจัดการด้วยกระบวนท่าสังหาร!

แฮโรลด์พร้อมที่จะก้าวออกไปข้างหน้า...

แต่อย่างไรก็ตามฮาร์วีย์ก้าวออกไปอย่างใจเย็นและกระทืบเท้าลงบนพื้น