บทที่ 3811

เพียะ!

“นายเป็นเจ้าชายแห่งตระกูลออสบอร์น ผู้สืบทอดราชวงศ์อินเดีย!

“นายทำตัวสูงส่งและทรงพลัง แต่ใครจะไปรู้ว่านายก็มีความขี้ขลาดตาขาวอยู่เหมือนกันเหรอ?”

ฮาร์วีย์ตบไคลด์ไปรอบ ๆ จนใบหน้าของเขาบวมเป่ง

“แก...ไอ้สารเลว…”

หลังจากโดนตบไปหลายครั้งไคลด์ก็โซซัดโซเซไปทางด้านหลัง ในเวลานี้เขามีสีหน้าที่ดูแย่มาก

เขาอยากจะดึงปืนออกมาแล้วเหนี่ยวไกใส่ฮาร์วีย์เสียเหลือเกิน...

”แต่ทันทีที่เขาจับปืน เอมิลิโอและคนอื่น ๆ ก็อุทานออกมาอย่างรวดเร็วว่า “อย่าทำอย่างนั้นนะ เจ้าชายออสบอร์น!”

เป็นธรรมดาที่พวกเขาใส่ใจในเรื่องผลประโยชน์ของตนเองมากกว่าความภาคภูมิใจของไคลด์

พวกเขามาที่นี่เพื่ออวดความแข็งแกร่ง ไม่ใช่เพื่อตายอย่างสยดสยอง

"หุบปาก! ไปเลยทุก ๆ คน!

ไคลด์เดือดดาลเป็นอย่างมาก

“พวกคุณลืมไปแล้วหรือว่าใครกันที่เป็นคนยุยงในเรื่องนี้?!”

“ฉันจะฆ่ามัน! ฉันจะฆ่ามัน!”

หลังจากโดนดูหมิ่นอย่างต่อเนื่อง ไคลด์ก็รู้สึกอยากจะบีบคอฮาร์วีย์นัก

เขาปลดเซฟปืนก่อนจะชี้ปากกระบอกปืนไปทางหัวของฮาร์วีย์

“พวกเราบอกให้หยุด! แกได้ยินไหม?!”

สีหน้าของเอมิลิโอดูเย็นชาในขณะที่พูดด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจ

“ถ้าแกทำลายผลประโยชน์ของสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้ของอินเดีย แล้วแกคิดว่าเจ้าชายจะให้อภัยในเรื่องนี้เหรอ!

“อย่าลืมสิ ผู้สืบทอดอย่างแกไม่มีน้ำยาอะไรเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้าชาย!”

มือของไคลด์สั่นเทาหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น นิ้วที่ใช้เหนี่ยวไกของเขาก็ทำงานช้าลงโดยสัญชาตญาณด้วย

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าตัวตนของเจ้าชายนั้นไม่ธรรมดา พลังของเขาก็น่ากลัวไม่น้อยเช่นกัน

ไคลด์ไม่กล้าด่าว่าอะไรอีกต่อไป

“ด่าจบแล้วเหรอ?”