บทที่ 3844

"ฉันบอกแกแล้วไงว่าคนของแกไม่ได้เรื่องเลย"

ฮาร์วีย์ยิ้มจาง ๆ แล้วออกแรงกดมีดที่อยู่ในมืออีกเล็กน้อย มีดคม ๆ นั้นเฉือนผิวหนังของแวนซ์ทันที มีเลือดไหลออกมาหยดหนึ่ง

การเคลื่อนไหวที่สงบนิ่งของฮาร์วีย์นั้นทำให้แวนซ์เหงื่อแตกพลั่ก ๆ ได้

เคทีก็อวดรอยยิ้มจาง ๆ เช่นกัน เธอก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว แล้วยืนอยู่ข้าง ๆ ฮาร์วีย์

บอดี้การ์ของแวนซ์เข้ารุมล้อมในสถานที่แห่งนั้นทันที สีหน้าของพวกเขาช่างดูชั่วร้ายเป็นอย่างยิ่ง

“แกอยากตายใช่ไหมไอ้สารเลว?!

“ปล่อยซีอีโอนทอฟต์นะ ไม่งั้นเราฆ่าแกทิ้งแน่!

“แกกล้าจับซีอีโอทอฟต์เป็นตัวประกันได้ยังไง! แกไปเอาความกล้านั้นมาจากไหน?!”

โซร่าก้าวไปข้างหน้าแล้วร้องบอกอย่างเกรี้ยวกราด "ฉันขอเตือนแกนะ! ถ้าแกทำร้ายซีอีโอทอฟต์ล่ะก็ ฉันจะฉีกร่างแกออกเป็นชิ้น ๆ เลย!”

“แล้วถ้าฉันทำร้ายเขาล่ะ"

ฮาร์วีย์เหวี่ยงหลังมือเข้าไปฟาดหน้าแวนซ์

“อย่างนี้นับด้วยไหม?”

เพียะ!

“แล้วแบบนี้ล่ะ?

"หรือนี่?”

ฮาร์วีย์ออกแรงที่มือเขาอีกเล็กน้อย มีดเล่มนั้นก็อยู่ห่างจากหลอดเลือดแดงเพียงเส้นยาแดงเดียว

“เข้ามาเลย! มาฆ่าฉันเลยสิ!

“ฉันจะได้ส่งเขาไปลงนรกก่อน!”

โซร่ากัดฟันแน่นพร้อมกับดวงตากระตุก เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดการเคลื่อนไหว สีหน้าของเธอดูเคร่งขรึม

“แกจะต้องชดใช้ถ้าแกทำอย่างนั้นกับซีอีโอทอฟต์!”

“หยุดพูดได้แล้ว ถอยไป"

ฮาร์วีย์เอามือแตะหน้าแวนซ์เบา ๆ ในขณะที่ทำหน้านิ่ง ถึงแม้ว่าจะมีผู้คนมากมายถือปืนเข้ารายล้อมอยู่ก็ตาม

“พวกแกวางแผนจะขู่ให้ฉันกลัวเหรอ?

“จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกแกทำให้ฉันเผลอฆ่าซีอีโอทอฟต์โดยไม่ตั้งใจ? นี่ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรเลยนะ...

“พวกแกทุกคนควรถอยออกไป เข้าใจที่ฉันพูดไหม?”

โซร่าและบอดี้การ์ดพวกนั้นต่างไม่พอใจ แต่พวกเขาก็ยังก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว

ลาน่าและคนอื่น ๆ ต่างกัดฟันแน่น ใบหน้าของพวกเธอดูน่าเกลียดด้วยความเดือดดาล

“แค่ก แค่ก แค่ก!”