บทที่ 3848

หญิงสาวที่สวมเดรสสีดำของชาแนลได้วิ่งเข้ามาแล้วสะดุดล้มอยู่ตรงหน้าฮาร์วีย์

ดวงตาของจูเลียนและไอรีนดูเย็นชาขึ้นมาทันที จากนั้นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ในชุดสูทก็ปรากฎตัวขึ้นพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาที่ดูน่ากลัว

พวกเขาคว้าตัวหญิงสาวคนนั้นไว้ แล้วเตรียมจะลากเธอออกไปจากห้องนั้น

ผมเผ้าอันยุ่งเหยิงได้บดบังใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นเอาไว้จนหมด เหลือแต่รูปร่างเพรียวบางที่ฮาร์วีย์พอจะดูคุ้นตา

ทั้งเรือนร่างของเธอชุ่มโชกไปด้วยเหล้า เธอหายใจถี่ ๆ พร้อมกับส่งสายตาอย่างทำอะไรไม่ถูก

“ยังวิ่งอยู่อีกเหรอ แกอยากจะตายหรือไงนางสารเลว?!

“แกอยากจะตายหรือไง?!”

ชายผมยาวดึงผมของผู้หญิงคนนั้น แล้วตบเธอไปรอบ ๆ ห้องอย่างดุร้าย

“อ๊ากกก!”

เธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด หลังจากนั้นไม่นานใบหน้าของเธอก็ถูกเผยให้เห็น

ฮาร์วีย์ตัวแข็งทื่อ เขาจำเธอได้ทันที

'เอลเลนเหรอ?'

'เธอไม่ใช่เพื่อนของเคทีหรอกเหรอ?'

“นายน้อยลีมอบเหล้าให้แกดื่มด้วยความเคารพ!

“แกกล้าดียังไงมาอวดเก่งอย่างนี้! แกบอกว่าแกคอไม่แข็งอย่างนั้นเหรอ?!

“แกกล้าปฏิเสธเขาถึงแม้เขาจะจ่ายเงินให้แก 1.5 ล้านดอลลาร์หลังเรื่องราวทั้งหมดนี้!

“แกควรรู้ว่าอะไรดีสำหรับตัวแกนะ...

“หรือว่าเราต้องจองตัวแกก่อน!”

ชายผมยาวตบหน้าเอลเลนไปเรื่อย ๆ ในขณะที่เขาพูดพล่ามไม่ยอมหยุด หัวของเธอหมุนติ้ว ๆ จะเกือบจะหมดสติอยู่แล้ว

ผัวะ!

ชายคนนั้นกระทุ้งหัวเข่าลงบนหน้าท้องของเอลเลน เขาส่งเสียงฮึดฮัดออกมาก่อนจะหัวเราะอย่างชั่วร้าย

“ยืนนิ่ง ๆ! อย่าให้เราต้องเหนื่อยนักเลย!”

ชายพวกนั้นพยุงเอลเลนขึ้นอีกครั้งก่อนจะลากเธอออกจากห้องไป

ชายผมยาวคนนั้นชี้หน้าฮาร์วีย์และคนอื่น ๆ

“จำเอาไว้นะ! พวกแกไม่เห็นอะไรทั้งนั้น! ฉันจะฆ่าพวกแกทั้งหมดถ้าแกพูดอะไรในเรื่องนี้!

“เดี๋ยวก่อน"