บทที่ 387

ดวงตาของเจนเซ่น ซึ่งยืนอยู่ที่โพเดียมเกิดประกายความไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม เขาเก็บงำความลับไว้ เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา

“เอลล่า ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? เขาพูดเรื่องเหลวไหลอะไรแบบนี้ที่นี่ได้ยังไง? เขาไม่รู้หรือไงว่าเรื่องนี้มันจริงจังแค่ไหน!” เกรกอรี่ซึ่งอยู่ไม่ไกลพูดอย่างไม่พอใจ

เกิดอะไรขึ้น?

ไม่ผิดถ้าเอลล่าจะพาผู้ชายมาที่นี่ถ้าเขาคนนั้นไม่ถามอะไรเหลวไหล แต่ตอนนี้ชายคนนี้กลับพูดเป็นนัยว่าเจนเซ่นเอาผลงานของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง

เขามาที่นี่เพื่อสร้างปัญหางั้นเหรอ?

ในตอนนี้เกรกอรี่โกรธมาก!

บางเรื่องไม่สามารถพูดโดยไร้ซึ่งหลักฐานโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาประวัติศาสตร์นี้!

ผลที่ตามมาอาจร้ายแรงมาก

มันจะเปลี่ยนช่วงเวลาที่ควรจะเป็นเรื่องราวที่สวยงามให้กลายเป็นเรื่องตลกร้ายสำหรับทุกคน

“เกิดอะไรขึ้น? ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่คนที่ทำงานด้านการแพทย์ ถ้าคุณพูดจาลวก ๆ แบบนี้ ผู้อำนวยการคาร์ลสันสามารถฟ้องคุณข้อหาหมิ่นประมาทได้ คุณรู้ใช่ไหม?”

“พ่อหนุ่ม ระวังปากของคุณไว้ก็ดี! อย่าพูดเรื่องเหลวไหลอะไรที่นี่!”

“รีบไปขอโทษ ดร.คาร์ลสันซะ ถ้าไม่ใช่เพราะจะยังรักษามารยาทต่อ ดร.คาร์ลสัน เราคงสั่งให้หน่วยรักษาความปลอดภัยมาจับคุณออกไปตอนนี้…”

เสียงของทุกคนพูดประณามเขาออกมาจากทุกที่

ทั้งยังมีหมอหนุ่มสองสามคนจ้องไปที่ฮาร์วีย์ในจังหวะที่พวกเขาเดินผ่านราวกับว่าพวกเขาจะลงมืออะไรทันทีที่ถ้าพวกเขาไม่เห็นด้วย

ถึงอย่างนั้นเจนเซ่นมาจากตระกูลด้านการแพทย์และเรียนรู้ฝึกฝนจากเกรกอรี่นักบุญที่มีชื่อเสียงของโรงพยาบาลประจำมณฑล หลายคนต้องเข้าข้างเขา

เกรกอรี่ขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาก้าวเดินไปข้างหน้าและกระแอ่มไอ จากนั้นเขาก็พูดว่า “เอลล่า ฉันไม่แน่ใจว่าเพื่อนของคุณเป็นอะไร ตอนนี้เราไม่ต้อนรับเขาแล้ว ขอให้เขาออกไปเถอะ”

เกรกอรี่กลัวว่าเรื่องต่าง ๆ จะแย่ลงไปอีก แต่เขายังคงพูดจาสุภาพอยู่

อย่างไรก็ตามหมอคนอื่น ๆ ไม่ค่อยจะอารมณ์ดีเท่าไหร่ คนที่ต้องการประจบเจนเซ่น เริ่มกดดันฮาร์วีย์และพยายามบีบเขาออกจากที่นี่ราวกับว่าพวกเขาจะหักแข้งหักขาเขาถ้ายังไม่ออกไป