บทที่ 3919

ใบหน้าของกาเอลดูมืดมนลงทันที

“ถ้าแกกล้าก็ลองทำร้ายใครอีกสักคนดูสิ!”

เพียะ!

“ทำแล้วนี่ไง แล้วแกจะทำยังไงเหรอ?”

กาเอลรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาทันที เขาโกรธอย่างควบคุมไม่อยู่หลังเห็นฮาร์วีย์ตบหน้าลูกน้องของเขา

นี่ไม่ใช่การท้าท้ายแต่เป็นการยั่วยุอย่างแท้จริง

สาวสวยสองสามคนมองดูหน้าฮาร์วีย์ได้ไม่ถนัดนัก แต่พวกเธอก็ลงความเห็นว่าเขาต้องเป็นคนบ้านนอกอย่างแน่นอน เมื่อดูจากการแต่งกายของเขา

'ทำไมคนอย่างเขาถึงกล้ามาท้าทายคนอย่างนายน้อยแพดโลว์ล่ะ?'

'เขาต้องอยากตายแน่ ๆ!'

'นี่คือลอสท์ ซิตี้ บาร์ สถานที่ท่องเที่ยวยามค่ำคืนที่ใหญ่ที่สุดในแบล็คเบิร์น ซิตี้!'

'กาเอลได้รับการสนับสนุนจากทั้งสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แห่งแบล็คเบิร์น ซิตี้ และสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แห่งทะเลใต้!'

'คนบ้านนอกกล้าดียังไงมาต่อกรกับคนอย่างนั้น!'

'ช่างตลกสิ้นดี!'

'แม้แต่ภาพยนต์ก็ยังเขียนบทแบบนี้ไม่ได้!'

'ถึงแม้จะเป็นนิยายก็ยังเขียนแบบนี้ไม่ได้!'

ฮาร์วีย์กระแทกหัวของรูสเตอร์ลงกับพื้นก่อนจะเตะหัวเขา

“ฉันมาที่นี่เพื่อทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ!”

“แกมันบ้าไปแล้ว!

กาเอลก้าวไปข้างหน้าก่อนจะทำท่าทางให้สัญญาณผู้ติดตามของเขาเปิดไฟ สายตาอันเย็นชาของเขาปรากฏขึ้นทันทีที่แสงไฟส่องสว่างราวกับกลางวัน

“แกอีกแล้วเหรอ?

“เอาล่ะ! ฉันไม่คิดว่าจะเอาแกกลับมาที่นี่ได้ง่ายดายขนาดนี้!

“แกชอบเล่นกับไฟใช่ไหม?!”

กาเอลเผยรอยยิ้มที่ดูเศร้าหมอง

“แกอยากจะตายหรือไง!

“ทำไมแกถึงยืนกรานที่จะเป็นปรปักษ์กับฉัน?!

“ฉันวางแผนที่จัดการกับนางตัวดีเคทีก่อน แล้วถึงจะมาจัดการกับแก!