บทที่ 3945

"เธอต้องฟังนะเอลเลน!”

“ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามดึงเขาเข้ามาในวงสังคมของเรา...

“เขาก็ยังดูไม่เข้าที่เข้าทางเลย! กลิ่นยาบนตัวเขามีแต่จะทำให้ทุกคนถอยห่าง

“แม่ของเธอพร้อมกับคนทั้งตระกูลจะกลายเป็นตัวตลกสุดฮาของทะเลใต้ ก็เพราะความบุ่มบ่ามของเธอ!

“ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใส่ใจกับตระกูลของเธอ แต่อย่างน้อยเธอก็ควรคิดถึงแม่ของเธอนะ!

“แม่ของเธอต้องพบกับความลำบากในตระกูลอยู่แล้ว เธอยังมาทำให้แม่ของเธอต้องลำบากมากขึ้นด้วยการทำแบบนี้อีกเหรอ?”

หลังจากเห็นเอลเลนมีสีหน้าสิ้นหวัง บุคคลที่สามก็กระโดดเข้ามาก่อนจะจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเย็นชา

“ฉันแน่ใจว่าเธอจะรู้จักตัวเองดีพอนะไอ้หนู

“เราสามารถใช้เงินเพื่อแสดงความเคารพและโอบอุ้มธุรกิจของเธอได้ เราจะซื้อสินค้าของเธอมูลค่าหนึ่งหมื่นห้าพันดอลลาร์ไว้ให้หมาที่บ้านเราใช้...

“แต่อย่าคิดว่าจะเข้ามาอยู่ในแวดวงของเราได้ด้วยการขายยานะ!

“มีบางอย่างที่เธอเป็นเจ้าของได้ตั้งแต่เกิด!

“และก็มีอีกหลายอย่างที่เธอไม่สามารถมีได้ในตลอดชีวิตนี้!

“เธอเข้าใจที่ฉันพูดไหม?”

คน ๆ นั้นเผยรอยยิ้มจาง ๆ ก่อนจะจิบไวน์ในแก้วของเธอ

เธอคิดว่าเธอพูดได้อย่างแจ่มแจ้งชัดเจนแล้ว

ในวงสังคมของพวกเขานั้น...การเกิดของพวกเขาก็นับว่าเป็นตัวกำหนดชีวิตทั้งชีวิตของคน ๆ นั้น

ฮาร์วีย์ไม่อยากเสียเวลาชี้แจงในเรื่องอะไร เขาไม่ได้โกรธเคืองอะไรที่มีคนมาดูถูกเหยียดหยามเขาอย่างต่อเนื่องด้วย เขาได้แต่นิ่งเงียบและทำหน้านิ่งเท่านั้นเอง

เมื่อพิจารณาจากมุมมองของเอลเลนแล้ว คนพวกนั้นก็แค่ปกป้องเธอเท่านั้นเอง

ฮาร์วีย์ตัดสินใจที่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปเนื่องจากเอลเลนได้ช่วยเขาเอาไว้มาก เขาจึงไม่คิดจะถือสาหาความกับคนพวกนี้