บทที่ 3948

ฟินลีย์หยุดชะงักทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์

'ฉันจะตายถ้ากินเข้าไปเหรอ?'

โนเอมิและคนอื่น ๆ ต่างตกใจกลัว พวกเขาจ้อมมองไข่ที่อยู่ตรงหน้านั้นอย่างระแวดระวัง

'อาหารที่คุณฟินลีย์ปรุงขึ้นมาสามารถฆ่าคนได้ด้วยเหรอ?'

'เป็นไปได้ยังไง?'

หลังจากตกใจไปในตอนแรกผู้คนก็กลับมาได้สติอย่างรวดเร็ว พวกเขาคิดว่าฮาร์วีย์พยายามขู่พวกเขาเพื่อเรียกร้องความสนใจเท่านั้นเอง

“คุณพูดอะไรอย่างนั้นน่ะ?!

“คุณรู้ไหมว่าคุณฟินลีย์เป็นใคร? เขาเป็นพ่อครัวประจำราชวงศ์ของจักรวรรดิ! หัวหน้าพ่อครัวของราชวงศ์ล้วนเป็นลูกศิษย์ของเขาทั้งนั้น!

“แต่คุณยังบอกว่าอาหารของเขาจะฆ่าคนได้เหรอ?!

“คุณไม่เพียงแต่ใส่ร้ายความสามารถของคุณฟินลีย์เท่านั้นนะ แต่คุณยังใส่ร้ายราชวงศ์ของจักรวรรดิแห่งนี้ด้วย!

“คุณคิดว่าคุณเป็นคนใหญ่โตทั้ง ๆ ที่เป็นแค่คนบ้านนอกน่ะเหรอ?!

“คุณพูดเหมือนคุณรู้ทุกอย่าง! คุณเคยเห็นเห็ดทรัฟเฟิลไหม? คุณรู้ไหมว่าคาร์เวีย์คืออะไร?

“คุกเข่าแล้วขอโทษซะ! ไม่อย่างนั้นคุณต้องคลานออกไปจากที่นี่!”

ผู้คนสองสามคนเริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด

ท้ายที่สุดแล้วฟินลีย์ไม่ได้เป็นแค่หัวหน้าพ่อครัวเท่านั้น แต่เขาเป็นถึงพ่อครัวประจำราชวงศ์แห่งจักรวรรดิเชียวนะ!

บุคคลสำคัญอย่างเขาไม่สามารถทนการใส่ร้ายจากพวกปลาซิวปลาสร้อยได้!

ถ้าฟินลีย์โกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้วตัดสินใจที่จะไม่กลับไป ผู้คนจะไปหาอาหารรสเลิศจากจักรวรรดิแห่งนั้นได้ที่ไหนอีกล่ะ?

พวกเขาอาจกลายเป็นตัวตลกสุดฮาของแบล็คเบิร์น ซิตี้ก็ได้นะ!

'เขาเป็นแค่คนขายยาเท่านั้น! เขาคิดว่าเขาคือพระเจ้าหรือไง?!'

'เขาอาจตรวจสอบส่วนผสมของอาหารจานนี้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว!'

“คุณกล้าทำตัวสูงส่งและทรงอำนาจขนาดนี้แทนที่จะถ่อมตัวได้ยังไงกัน? คุณคิดว่าคุณดูน่าประทับใจขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ?”

โนเอมิส่งยิ้มที่ดูเย็นชาให้เขา