บทที่ 3952

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฮาร์วีย์กับเอลเลนก็มาถึงยังบูโดกันแห่งแบล็คเบิร์น ซิตี้

สถานที่แห่งนี้อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แห่งแบล็คเบิร์น ซิตี้ นอกเหนือจากการฝึกอบรมเหล่าสาวกของพวกเขาที่นี่แล้ว พวกเขายังรับสมัครเพลย์บอยที่ร่ำรวยเพื่อหารายได้เพิ่มเดือนละสองสามพันดอลลาร์ด้วย

สหพันธ์ศิลปะการต่อสู้จำนวนมากมักจะทำแบบนี้ สิ่งพวกเขาสอนก็ล้วนเป็นความรู้ขั้นพื้นฐานที่คนทั้งโลกจะต้องรู้

เอลเลนบอกฮาร์วีย์อย่างมีความสุขว่า เธอลงทะเบียนเรียนหลักสูตรเร่งรัดในราคาหนึ่งแสนห้าหมื่นดอลลาร์

ฮาร์วีย์ได้ยินเกือบทุกสิ่งทุกอย่างจากเอลเลน ผู้ที่ลงทะเบียนเหล่านั้นจะต้องเข้าคลาสสัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง เพื่อเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ขั้นพื้นฐาน

หลังจากนั้นก็ได้รับประกาศนียบัตร เพื่อเป็นการรับรองว่าพวกเขาได้เข้ามาฝึกอบรมที่นี่

ฮาร์วีย์พูดอะไรไม่ออก ถ้าเขาเต็มใจที่จะทำอะไรแบบนั้น หอฝึกยุทธก็จะเข้าสู่ตลาดภายในไม่ถึงหนึ่งปี

ในขณะที่เขากำลังนึกสงสารคนรวยที่ถูกหลอกอยู่นั้น เอลเลนก็ลากเขาเข้าไปในหอฝึกยุทธ

มีเหล่าเพลย์บอยและสุภาพสตรีผู้ร่ำรวยนั่งอยู่ที่นั่นหลายสิบคน

พวกเขาทั้งหมดแต่งกายด้วยชุดคลุมอันงดงาม โดยกำลังซ้อมชกมวยหรือไม่ก็นั่งพูดคุยกันอยู่บนพื้น

แต่การซ้อมชกมวยนั้นดูเหมือนกับพวกเด็ก ๆ กำลังเล่นกันมากกว่า มันดูไม่มีประโยชน์อะไรเลย

“เราไม่เจอกันมาระยะหนึ่งแล้วนะเอลเลน ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ"

มีชายคนหนึ่งในชุดคลุมอันงดงามเดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มคน

เขาเดินนำหน้าราวกับเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนั้น

เมื่อเขาเห็นเอลเลนก็มีสีหน้าอ่อนโยนทันที

“ฉันคิดถึงคุณมาหลายวันแล้วนะเอลเลน ถ้าขาดคุณโลกของผมก็คงมืดมน"

“คุณควรกลับมาหาผมนะ"

ฮาร์วีย์ขมวดคิ้วพร้อมกับทำสีหน้าประหลาดใจ

ผู้ชายตัวสูงและหล่อเหลาคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากอีเดนจากตระกูลคอบบ์

วาเลรี่ก็อยู่ท่ามกลางฝูงชนนั้นด้วย