บทที่ 3956

ฮาร์วีย์ยังคงไม่รู้สึกรู้สมอะไร ในขณะที่อีเดนกลับเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างไร้เหตุผล

ในทางกลับกันเอลเลนรีบหยุดยั้งฮาร์วีย์เอาไว้

“อย่าไปต่อสู้กับเขาเลยค่ะ! คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!” เธอกระซิบบอก

สำหรับเอลเลนแล้วฮาร์วีย์ดูด้อยกว่าอีเดนเป็นอย่างมาก

อีเดนเป็นนายน้อยของตระกูลคอบบ์ ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากสำหรับเขาในการกำจัดคนนอกอย่างฮาร์วีย์

เอลเลนวางแผนที่จะใช้ฮาร์วีย์ในการยั่วยุอีเดน แต่เธอก็ไม่ต้องการทำให้ฮาร์วีย์ต้องเดือดร้อนด้วย

“อะไรกัน? ตอนนี้แกรู้แต่การแอบอยู่ใต้กระโปรงผู้หญิงเท่านั้นเหรอ? แกเกาะผู้หญิงกินมานานเกินไปแล้วล่ะ ฉันว่า...

“แกไม่มีปัญญาจะไต่เต้าขึ้นไปหรอก!”

อีเดนทำสีหน้าดูถูกเหยียดหยามเมื่อมองเห็นเอลเลนพยายามจะปกป้องฮาร์วีย์

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้คนจากประเทศหมู่เกาะถึงได้ดูถูกคนจากประเทศของแก!

“ฉันเข้าใจแล้วล่ะ!”

สายตาของฮาร์วีย์เปลี่ยนเป็นดูเย็นชาเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

เขาเงยหน้าขึ้นก่อนจะหรี่ตามองอีเดนซึ่งกำลังแสดงท่าทีสูงส่งและทรงอำจนาจ

“แกไม่ควรพูดอะไรไร้สารระอย่างนั้นนะอีเดน" เขาขู่อย่างเยือกเย็น

“ฉันจะให้โอกาสกับแกเพื่อเห็นแก่เอลเลน คุณเข่าแล้วขอโทษออกมาเดี๋ยวนี้"

“แล้วฉันจะปล่อยแกไปหลังจากนั้น"

ฮาร์วีย์ไม่ได้สนใจว่าผู้คนจะดูถูกเขายังไง แต่...

เขาจะไม่ยอมให้ใครดูถูกประเทศของเขา

อีเดนดัวแข็งทื่อและใบหน้าของเขาก็ดูมืดมนลงทันที

“เอาอีกแล้วเหรอ?”

เขาค่อย ๆ กำหมัดจนแน่นก่อนที่จะขยับกระดูกทั่วร่างกายเพื่อเป็นการข่มขู่ ราวกับว่าเขาพร้อมที่จะฆ่าฮาร์วีย์ด้วยการชกเพียงหมัดเดียว

“พอเถอะค่ะฮาร์วีย์! คุณเอาชนะเขาไม่ได้หรอก"

“มันไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก เป็นเรื่องการขอโทษของเขาต่างหาก" ฮาร์วีย์ตอบ

“ผู้คนควรยอมรับความผิดพลาดของตนเอง"