บทที่ 3964

"ฉันให้เวลาคุณสองชั่วโมง! ทำความสะอาดทุกสิ่งทุกอย่างให้เสร็จเรียบร้อย!”

“ถึงแม้ว่าฉันจะพังร้านทั้งร้านให้พินาศ แต่ฉันก็จะไม่ยอมให้คุณใช้มันหรอก!” เอลเลนร้องบอกในขณะกัดฟันแน่น

อีเดนระเบิดหัวเราะออกมา

“อย่าทำอะไรสุรุ่ยสุร่ายไปหน่อยเลยเอลเลน!

“แค่มอบร้านนั้นให้กับตระกูลเราก็ได้ เราวางแผนที่จะเปิดร้านสัญลักษณ์ของแบรนด์ขนาดใหญ่อยู่แล้ว

“เมื่อวันนั้นมาถึงคุณก็ควรมาเป็นเจ้าภาพในวันครบรอบของร้านเราด้วย เราจะแสดงให้คนทั้งเมืองเห็นว่าเราเป็นคู่รักที่มีความสุขมากที่สุดที่นี่!

อีเดนจ้องมองฮาร์วีย์อย่างภาคภูมิใจ

'คนบ้านนอกจากประเทศ H กล้าดียังไงมาต่อสู้กับฉัน?!' เขาคิดอยู่ในใจอย่างโกรธเกรี้ยว 'เขาอยากจะตายหรือยังไง?'

เอลเลนจ้องมองฮาร์วีย์ เธออยากจะดูว่าเขาจะตอบโต้ยังไง เธออยากจะดูว่าเขาจะโกรธเกรี้ยวหรือไม่พอใจกับเรื่องนี้หรือเปล่า

“ก็ได้" ฮาร์วีย์พูดอย่างใจเย็น

เขาหันหลังกลับและเดินจากไปทันที

เขาไม่ได้พยายามที่จะขัดขวางใครเลย ท่าทีที่เขาแสดงออกมาทำให้ดูเหมือนว่าเอลเลนกับอีเดนกำลังพูดคุยอยู่กำแพงอิฐ ซึ่งเป็นการสนทนาที่ไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง

เอลเลนตัวแข็งทื่อ

เธอคิดว่าฮาร์วีย์จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริงของเขาออกมา เธอแน่ใจว่าฮาร์วีย์จะต้องรู้สึกทุกข์ทรมานด้วยความเจ็บปวดและความโกรธเกรี้ยวอันเนื่องมาจากเธอ

ท้ายที่สุดแล้วเธอได้เอาร้านที่ให้ฮาร์วีย์ยืมไปคืนมา ซึ่งทำให้เขาไม่เหลืออะไรเลย...

แต่เธอไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะเดินจากไปราวกับว่าเขาไม่ได้ทุกข์ร้อนกับเรื่องต่าง ๆ เลย

แค่ความเยือกเย็นและความเด็ดเดี่ยวของเขาก็ทำให้เอลเลนไม่พอใจได้แล้ว

ในเวลาเดียวกันเธอก็สงสัยว่าเธออาจจะทำอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่า

“ไม่ต้องไปสนใจไอ้คนบ้านนอกนั่นหรอกเอลเลน! เขานึกว่าเขาเป็นคนอัจฉริยะหรือไง?”

อีเดนเป็นจอมวางแผน เขารีบใช้แขนโอบรอบเอวเล็ก ๆ ของเอลเลนหลังจากเห็นเธอเริ่มใจอ่อนขึ้นมานิดหน่อย