บทที่ 3974

เคทีหัวเราะเบา ๆ เมื่อรู้ว่าฮาร์วีย์มองเธอได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

“ทำไมคุณไม่ลองเดาดูหน่อยล่ะว่าทำไมฉันถึงตัดสินใจส่งเธอไปสถานีตำรวจแทนที่จะฆ่าเธอซะ?”

“คุณส่งเธอไปโรงพยาบาลพร้อมกับตำรวจด้วยเหตุผลสองประการ...” ฮาร์วีย์ตอบ

“ประการแรก...คุณต้องการให้ตระกูลคอบบ์รู้ว่าแผนการณ์ของพวกเขาล้มเหลว คุณต้องการให้พวกเขาตื่นตระหนก

“ประการที่สอง...คุณต้องการให้พระราชวังต่อสู้กับพวกเขา

“ไม่ว่าพวกเขาจะจ่ายเงินมามากขนาดไหน พวกเขาก็จะได้เห็นกับตาว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง ถ้าพวกเขาถูกหักหลัง

“ช่างน่าประทับใจจริง ๆ ที่คุณคิดแผนการณ์ได้อย่างทันท่วงที ก็อย่างที่เขาพูดกันนั่นแหละว่ายิงนัดเดียวได้นกสองตัว

“แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีความเสี่ยงอยู่เล็กน้อย ผมจะให้จูเลียนส่งผู้เชี่ยวชาญมาช่วยดูแลความปลอดภัยให้คุณอีกสองสามคน"

เคทีพยักหน้า

เธอพลิกสถานการณ์เพื่อต่อสู้กับตระกูลคอบบ์ แต่ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะใช้กลอุบายอะไรหลังจากนี้

…

ในขณะเดียวกันที่บริเวณลานบ้านของตระกูลคอบบ์

ภายในห้องประชุมอันเงียบสงบ คุณย่าคอบบ์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ในขณะที่มือก็จับไม้เท้าเอาไว้ พร้อมกับสีหน้าที่ดูง่วงนอน

จู่ ๆ โทรศัพท์ของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นเตือนขึ้นมา เธอลืมตาขึ้นแล้วรับสายโทรศัพท์นั้น

“เหตุการณ์เป็นยังไงบ้าง?”

คุณย่าคอบบ์รู้สึกตื่นเต้น

“ในที่สุดไอ้เด็กคนนั้นก็ตายแล้วใช่ไหม?”

“ผมต้องขอโทษอย่างมากครับคุณย่าคอบบ์ คนที่เราส่งไปทำงานล้มเหลว" คนที่อยู่ปลายสายอีกด้านหนึ่งตอบกลับมา

“แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ คน ๆ นั้นจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้แม้แต่คำเดียว ถึงแม้ว่าจะถูกจับตัวไปแล้วก็ตาม ผมรับประกัน!”

“เราจะทำสำเร็จในครั้งที่สองอย่างแน่นอนครับ!

“แต่ถึงกระนั้นเราก็ต้องขยายเวลาออกไป"

รูม่านตาดำของคุณย่าคอบบ์หดตัวลง จากนั้นเธอก็หายใจเข้าลึก ๆ