บทที่ 3977

มีรถปอร์เช่ 718 จอดอยู่ข้างถนนไม่ไกลนัก

จู่ ๆ เอลเลนที่เตรียมตัวจะเยาะเย้ยถากถางฮาร์วีย์ก็ลุกขึ้นนั่งตัวตรง

หลังจากเห็นเคทีเดินเข้ามา เอลเลนก็เผยให้เห็นความสับสนในดวงตาของเธอ

'เขาเป็นผู้ชายที่เกาะเคทีจริง ๆ ด้วย! เขาแค่มาอวดเบ่งโดยเอาเธอมาบังหน้า!

'เขาพาเธอมาด้วยหลังจากโดนสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แห่งแบล็คเบิร์น ซิตี้เพ่งเล็ง!

'ไอ้สารเลวเอ๊ย!'

เอลเลนสาปแช่งฮาร์วีย์อยู่ในใจ เธอรู้สึกดูถูกเหยียดหยามเขาอย่างมาก แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างก็ทำให้แอบเก็บซ่อนความขุ่นเคืองเอาไว้ในใจ

'ทำไมเขาถึงยอมเป็นผู้ชายที่อยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของเคที แทนที่จะยอมเป็นลูกน้องของเธอ?!

'ทำไม?!

เธออารมณ์เสียเป็นอย่างมาก เธอไม่รู้ว่านี่คือความหึงหวงหรืออะไรกันแน่

“นั่นเขา! นั่นคือไอ้สารเลวที่ทำร้ายนายน้อยคอบบ์!

“ใช่แล้ว! เขาแอบย่องเข้าไปตบหน้าเขาสองสามครั้ง!

“เขาไม่ให้ความเคารพองค์กรนั้นเลย!

“เขาทำได้แต่การเล่นสกปรกเท่านั้น! เขาบอกว่าไม่มีใครในองค์แห่งนั้นที่เก่งกาจพอจะมาต่อสู้กับเขาได้! เขายังบอกอีกด้วยว่าเขาจะตบหน้าคุณ ถ้าคุณมาที่นี่ด้วย!”

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง ผู้คนต่างก็อดที่จะกรีดร้องออกมาไม่ได้

พวกเขามาพร้อมกับภารกิจ

พวกเขามาที่นี่เพื่อพังร้านของฮาร์วีย์และหักขาของเขา

นั่นคือเหตุผลที่คนพวกนั้นโยนความผิดทั้งหมดไปให้เขา

หลังจากหรี่ตามองอาร์โลอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของอาร์โลก็ฉายแววความโลภออกมาอย่างมาก

จากนั้นอาร์โลก็ตะโกนใส่หน้าฮาร์วีย์โดยมีกลิ่นแอลกอฮอล์โชยออกมาจากปากของเขา

“แกเป็นคนที่ทำร้ายผู้คนเหล่านั้นในบูโดกันก่อนหน้านี้เหรอไอ้สารเลว?”

“อาร์โล เบียร์สตั๊ดท์เหรอ?

ฮาร์วีย์ยิ้มจาง ๆ ก่อนหยิบขวดยาออกมาจากชั้นวางของ