บทที่ 3979

เหล่าสาวกอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าฮาร์วีย์จะได้รับการช่วยเหลือจากเทรย์...

แต่หลังจากมองดูเคทีแล้ว พวกเขาก็บอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

'ผู้ชายคนนี้คงขายผู้หญิงของเขาให้กับเทรย์...'

'ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นทำไมคนที่ทรงอำนาจอย่างเทรย์ถึงต้องคอยปกป้องฮาร์วีย์ด้วยล่ะ?'

“หุบปากไปเลย!”

เทรย์กลัวมากจนเตะอาร์โลล้มลงไปทันที

“ฉันไม่ได้มีอะไรกับคุณยอร์กเลย!

“ทำไมเขาต้องให้ฉันคอยช่วยเหลือด้วยล่ะ?! แกบ้าไปแล้วใช่ไหม?!

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระกันได้แล้ว!

“ถ้าแกไม่ใช่ศิษย์น้องของฉัน ฉันก็คงตัดขาดจากแกไปแล้ว!”

หลังจากเตะอาร์โลไปอีกสองสามที เทรย์ก็ลากอาร์โลไปอยู่ต่อหน้าฮาร์วีย์ ก่อนจะบังคับให้เขาคุกเข่าลง

“คุกเข่าให้ดีแล้วขอโทษคุณยอร์กซะ!

“ถ้าเขาไม่ยกโทษให้แกก็เตรียมตัวตายได้เลย!

เทรย์ตบหน้าอาร์โลอีกสองสามครั้งก่อนที่เขาจะเผยให้เห็นความเสียใจออกมาทางสีหน้า

“ผมต้องขอโทษคุณยอร์กอย่างมากเลยครับ ผมไม่ได้อบรมสั่งสอนเขาให้ดี!”

“ศิษย์พี่ คุณ...”

ดวงตาของอาร์โลกระตุกอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่เข้าใจในเรื่องนี้เลยจริง ๆ

เมื่อเทียบกับความเจ็บแปลบบนใบหน้าแล้ว เขารู้สึกตกใจกับท่าทีของเทรย์มากกว่า

ผู้ชายขายยาคนหนึ่งสามารถทำให้เทรย์ตบอาร์โลซ้ำไปซ้ำมา แล้วเตะเขาล้มไปกองกับพื้นก่อนจะบังคับให้เขาคุกเข่า...

'นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นมาเนี่ย…?'

แต่ไม่ว่าฮาร์วีย์จะสามารถทำให้เกิดอะไรแบบนี้ขึ้นได้ยังไง อาร์โลก็รู้ว่าเขาจบเห่แล้ว

เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะต่อสู้กับฮาร์วีย์ในเวลานี้!

อาร์โลเปลี่ยนสีหน้าไปมาก่อนจะนั่งคุกเข่าหลังตรง