บทที่ 3989

เอลเลนมีท่าทีภาคภูมิใจในขณะจ้องมองฮาร์วีย์

สำหรับเอลเลนแล้ว ความร่ำรวยของคุณฟินลีย์นั้นมีมากมายมหาศาลเพื่อเทียบกับอีวอนน์และเรย์

“ยินดีต้อนรับค่ะคุณฟินลีย์! ขอบคุณมากนะคะที่อุตส่าห์มาเยี่ยมเยียนพวกเรา!”

โนเอมิและเอลเลนเดินตามมาพร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยนและรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองมากขึ้น

ท้ายที่สุดแล้วการรู้จักคุณฟินลีย์เอาไว้นับเป็นผลดีต่อสถานะของตนเองเมื่ออยู่ในเมืองนี้

“โอ้ คุณย่าคอบบ์ ซีอีโอโมเรโน่ ยินดีด้วยนะครับ”

คุณฟินลีย์รู้สึกรำคาญเล็กน้อยหลังจากถูกขวางทางเอาไว้ แต่เขาก็ยังยิ้มอย่างอ่อนโยนในแบบฉบับสุภาพบุรุษอย่างแท้จริง

“ทำผลงานให้ดีต่อไปนะครับ"

คุณย่าคอบบ์และคนอื่น ๆ ระเบิดหัวเราะออกมาหลังจากได้ยินคำพูดของคุณฟินลีย์

“ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของคุณนะคะ! มันมีความหมายต่อเรามากจริง ๆ!”

“เอลเลน! อีเดน! มานี่เร็ว! คุณฟินลีย์มีของขวัญมาให้เราด้วย!” โนเอมิร้องบอกอย่างรวดเร็วหลังจากเห็นกล่องของขวัญในมือของเขา

“ถ้าเขาถือไว้นาน ๆ จะสร้างความอับอายให้เขาได้!”

เอลเลนและอีเดนเอื้อมมือไปรับกล่องขวัญอย่างตื่นเต้น

เพราะยังไงก็ตามในสายตาของพวกเขานั้น แม้แต่เศษขยะจากคนในราชวงศ์ของจักรวรรดิ์ก็ถือเป็นทรัพย์สมบัติอันมีค่าแล้ว

“โอ้ ผมต้องขอโทษด้วยนะ”

หลังจากตั้งสติได้คุณฟินลีย์ก็ส่ายหัว

“ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อร่วมงานของคุณ ของขวัญชิ้นนี้ก็ไม่เหมาะกับคุณด้วย

“ผมมาที่นี่เพื่อร่วมเฉลิมฉลองการเปิดตัวธุรกิจของคุณยอร์กน่ะครับ”

เขาไม่สนใจที่จะพูดคุยกับใครอีก เขารีบทำไม้ทำมือให้ลูกน้องที่ไว้ใจได้พาเขาเดินไป

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในร้านเก่า ๆ ของฮาร์วีย์อย่างมีความสุข พร้อมกับแสดงรอยยิ้มบนใบหน้า