บทที่ 4005

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคุณย่าคอบบ์เริ่มรู้สึกสิ้นหวังอย่างมากแล้ว

สิ่งที่เธอไม่ควรพูดล้วนหลั่งไหลออกมาจากปากของเธอ

'เขาไม่มีอำนาจแต่ยังอยากให้ตระกูลต้องล่มสลายเหรอ?

'ช่างตลกสิ้นดี!'

ในจิตใจอันเฉียบแหลมของเธอนั้น เทพสงครามยังไม่มีความหมายอะไรกับเธอเลย แล้วนับประสาอะไรกับคนแปลกหน้าล่ะ

โนเอมิและอัลเลนรู้สึกโล่งอกหลังจากได้ยินคำพูดของคุณย่าคอบบ์

ท้ายที่สุดแล้วฮาร์วีย์ไม่มีทางจะบดขยี้ตระกูลคอบบ์ได้ไม่ว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งขนาดไหนก็ตาม

ตระกูลคอบบ์ยังคงเป็นหนึ่งในสามตระกูลที่ยิ่งใหญ่อยู่ดี!

ผู้สืบทอดของตระกูลคอบบ์คนต่อไปก็ยังถูกกำหนดให้เป็นอีเดนอยู่!

พวกเขาโดนดูหมิ่นดูแคลนอยู่ในเวลานี้แล้วจะยังไงล่ะ?

สิ่งสำคัญเพียงอย่างเดียวก็คือทรัพย์สินพวกนั้น!

“อย่างนั้นเหรอ?”

ฮาร์วีย์อวดรอยยิ้มจาง ๆ ก่อนจะดีดนิ้ว

“ดูเหมือนว่าคุณจะพูดถูกนะครับผู้อาวุโสคอบบ์

“คนที่วางยาพิษคุณก็คือคนที่คุณรักมากที่สุด!”

มีเสียงของคนเหนื่อยล้าดังขึ้นจากภายในร้าน

“จิตใจของผู้หญิงมักจะชั่วร้ายที่สุดได้เสมอ...”

จูเลียนและไอรีนเข็นรถเข็นที่มีผู้สูงอายุคนหนึ่งนั่งอยู่ออกมา

เคทีรู้สึกดีใจมากที่ได้เห็นคน ๆ นั้น

“คุณปู่เหรอ?! คุณปู่ฟื้นแล้วเหรอคะ?!”

เธอกระโจนเข้าสู่อ้อมแขนของดีนพร้อมกับน้ำตาแห่งความดีใจ

ดีนได้แต่ยิ้ม

“ฉันคงไม่ได้เห็นภาพที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้ถ้าฉันไม่ได้ฟื้นขึ้นมา"

ฝูงชนต่างตกใจมาก

'เทพสงครามฟื้นแล้วเหรอ?!'

'นี่หมายความว่าทะเลใต้ทั้งหมดนี้ยังอยู่ในการปกครองของเขาน่ะสิ!'