บทที่ 4021

หลังจากยิงกระสุนนัดสุดท้าย หัวหน้านักฆ่าก็ตามหลังมาไกล ๆ พร้อมกับเผยให้เห็นสีหน้าที่ดูย่ำแย่

นอกจากเจ็ดจะเป็นอัมพาตอยู่บนพื้นแล้ว นักฆ่าอีกหกคนต่างก็จ้องมองฮาร์วีย์พร้อมกับกัดฟันกรอด

“แกกล้าใช้อาวุธปืนได้ยังไง? แกกำลังเล่นขี้โกงอยู่นะ!” หัวหน้านักฆ่าร้องบอกในขณะมือสั่นเทา

ฮาร์วีย์มองดูอาวุธปืนในมืออย่างใจเย็น

“พวกแกช่างหน้าด้านอย่างนั้นเหรอ?

“แกใช้มันก่อนนะ แกนำมันมาที่นี่

“ฉันก็แค่ให้แกได้ลิ้มรสยาของแกเอง แล้วแกยังมีหน้ามาบ่นอยู่อีกเหรอ?

“แกวางแผนที่จะรายงานกับตำรวจเพราะฉันทำร้ายแกอีกนิดหน่อยใช่ไหมล่ะ?

“แกจะให้ครอบครัวของแกไล่ล่าฉัน เพื่อที่ฉันจะได้เป็นคนจ่ายค่าทำศพ หลังจากพวกแกตายหมดอย่างนั้นเหรอ?”

หัวหน้านักฆ่าทำสีหน้าฮึดฮัดใส่ฮาร์วีย์หลังจากได้ยินน้ำเสียงเยาะเย้ยของฮาร์วีย์

“ไป! ฆ่าเขาซะ!” เขาตะโกนสั่งอย่างเกรี้ยวกราด

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

หลังจากรู้ถึงความแข็งแกร่งของฮาร์วีย์แล้ว นักฆ่าที่เหลืออีกหกคนก็จับมีดดาบของตัวเองด้วยสองมือ แล้วเหวี่ยงออกไปในทิศทางของฮาร์วีย์

การเคลื่อนไหวของพวกเขาเป็นไปอย่างรวดเร็วและแข็งแกร่งมากกว่าเดิม...

แต่ถึงกระนั้นฮาร์วีย์ก็ยังได้เปรียบอยู่

เขาหลบหลีกการโจมตีด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนจะกระทืบเท้าลงบนพื้น

มีเสียงแตกเกิดขึ้นดังลั่น แล้วเศษหินชิ้นหนึ่งก็ปลิวออกไปทันที

สองยืนอยู่ใกล้ฮาร์วีย์มากที่สุด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที แล้วจากนั้นเขากลิ้งตัวไปกับพื้น

โครม โครม โครม!

หลังจากนั้นฮาร์วีย์ก็สามารถโจมตีเข้าที่ท้องของสองได้ มีเลือดพุ่งออกมาจากปากสองทันทีในขณะที่เขาลอยกระเด็นไปไกลถึงสิบห้าฟุต

“ฆ่าเขาซะ!”

หลังจากนั้นหัวหน้านักฆ่าก็พุ่งตัวเข้าหาฮาร์วีย์

ฮาร์วีย์เหวี่ยงมือไปข้างหน้าอย่างใจเย็น

หัวหน้านักฆ่าหลบหลีกโดยสัญชาตญาณ แต่ฮาร์วีย์ก็เหวี่ยงขาของเขาด้วยความเร็วดุจสายฟ้า