บทที่ 4030

"พอแค่นี้เถอะค่ะแม่!”

โนเอมิพยักหน้า

ลูกสาวของเธอเป็นบุคคลสำคัญ จึงเป็นเรื่องน่าอายสำหรับพวกเธอที่จะพูดถึงอีเดนอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าคนพวกนั้นจะไร้ยางอายเป็นอย่างมาก แต่ตระกูลจอห์นจะไม่ยอมทนต่อความอับอายขายหน้านี้แน่

“หนูจะไปแล้วนะคะแม่ ใกล้ถึงเวลาไปตามหานายน้อยจอห์นแล้ว อย่าสายนะคะ!

เอลเลนเปลี่ยนเรื่องก่อนจะลุกขึ้นยืน

มีคนกลุ่มหนึ่งเข้าไปรุมล้อมเธอทันทีที่เห็นเธอเดินออกจากห้อง

เธอเงยหน้าขึ้นราวกับนกยูงที่หยิ่งผยองก่อนจะเดินตรงไปที่ห้องของไซลาส

“ไม่เลว! ไม่เลวเลย!”

โนเอมิรู้สึกพอใจเมื่อได้เห็นภาพนั้น ถึงแม้ว่าเธอจะอาจจะกลายเป็นของเล่นสำหรับนายน้อยคนนี้ เธอก็จะไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรเลย

เมื่อเทียบกับจำนวนเงินที่เธอจะได้รับจากการทำเช่นนี้ แล้วมันจะสำคัญอะไรล่ะถ้าเธอยอมสละเรือนร่างของเธอ?

เธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์และไร้เดียงสาแล้ว เธอจึงไม่ค่อยให้ความสนใจกับเรื่องแบบนี้!

หลังจากเผยให้เห็นรอยยิ้มจาง ๆ แล้ว โนเอมิก็พร้อมจะสวมถุงน่องบาเลนเซียก้าสีดำ เมื่อรู้สึกได้ถึงลมเย็น ๆ จากท้องทะเล

เธอตัวสั่นเทาขึ้นมาทันทีเมื่อมองเห็นบางอย่างจากการมองด้วยหางตา

มีเรือยนต์หลายสิบลำปรากฏขึ้นที่ทางเข้าออกทุกแห่งของอ่าววิคตอเรีย

โดยมองเห็นธงตราสัญญลักษณ์รูปพระราชวังที่ปักด้วยด้ายสีทองโบกสะบัดอยู่บนเรือยนต์เหล่านั้น

'วังมังกร!'

หลังจากนั้นไม่นานเรือสำราญขนาดใหญ่ยักษ์ก็ปรากฏขึ้นมา

เห็นได้ชัดว่าเรือสำราญลำนี้มีอาวุธหนักทุกประเภทและติดไฟสว่างจ้า

ภายใต้การนำของเรือสำราญลำนี้ เรือไดมอนด์ ครูซก็ถูกล้อมทันที และสัมผัสได้ถึงความอาฆาตแค้นที่แผ่ปกคลุมในสถานที่แห่งนั้น