บทที่ 4050

"ขอโทษค่ะคุณยอร์ก!” ไรลีกล่าวคำขอโทษพร้อมกับกัดริมฝีปากเอาไว้

“ผมยังไม่ได้ยินเลยว่าคุณพูดอะไร?” ฮาร์วีย์ถามด้วยสีหน้าสงสัย

“ฉันขอโทษจริง ๆ ค่ะคุณยอร์ก!” ไรลีร้องบอก

“ถ้าขอโทษแล้วจบกัน แล้วจะมีตำรวจไว้ตั้งแต่แรกทำไมล่ะ?”

เพล้ง!

ในที่สุดความหวังภายในใจของไรลีก็แตกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนได้

ความภาคภูมิใจของเธอถูกบดขยี้อย่างไม่มีชิ้นดี เมื่อเธอกระแทกเข่าลงตรงหน้าฮาร์วีย์

“ฉันผิดไปแล้วค่ะคุณยอร์ก! นี่เป็นความผิดของฉันทั้งหมด!

“ฉันช่างโง่เง่า!

“ฉันช่างใจแคบ!

“ได้โปรดเถอะค่ะ! แกล้งทำเป็นว่าสิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้น!

“ได้โปรดไว้ชีวิตฉันด้วย!”

ไรลีไม่ลังเลที่จะแสดงความจริงใจของเธอออกมาด้วย...

เธอตบหน้าตัวเองไม่หยุดจนหน้าบวมเป่ง

ท่าทีที่ดูทรงอำนาจและชอบธรรมได้สูญสลายไปอย่างไม่เหลือหรอ

ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองและทำอะไรไม่ถูก...

เธอรู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่น

ไม่เพียงเธอจะสูญเสียชื่อเสียงและความร่ำรวยเท่านั้น...

แต่ถ้าฮาร์วีย์ไม่ยอมให้อภัยเธอล่ะก็ คนทั้งตระกูลของเธอจะต้องถูกสังหารทันที

ไม่ใช่มีแค่ควินนี่เท่านั้น แค่เอเลียสเพียงคนเดียวก็สามารถทำให้เธอและครอบครัวนอนอยู่ในหลุมฝังศพได้

ที่สำคัญกว่านั้นก็คือไม่มีใครในตระกูลนี้ที่จะยืนหยัดเพื่อคนที่ต้อยต่ำอย่างเธอได้

ท้ายที่สุดแล้วเอเลียสมีแนวโน้มมากที่สุดที่จะได้เป็นผู้สืบทอดตระกูลคนต่อไป

“อะไรนะ?!”

ฝูงชนต่างไม่เชื่อหูตัวเอง