บทที่ 4056

“ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ผมมาที่นี่ก็เพื่อเลี้ยงอาหารคุณย่าจริง ๆ

“ท้ายที่สุดแล้วผมยังไม่เคยพูดคุยกับคุณย่าอย่างเป็นมิตรเลย

“การรับประทานอาหารพร้อมกับพูดคุยกันเล็กน้อย เป็นวิธีการแสดงความเคารพของผม! คุณย่าไม่ควรปฏิเสธผมแบบนี้นะ!

ฮาร์วีย์ยิ้มเบิกบาน

“นอกจากนี้แม้แต่อาชญากรที่ชั่วร้ายที่สุดก็ยังได้อาหารมื้อสุดท้ายก่อนที่จะถูกประหารด้วยซ้ำไป

“คุณย่าแน่ใจเหรอว่าไม่อยากกิน?

“นี่เป็นอาหารชั้นเลิศ! ผมยังได้ไวน์รีสลิ่งปีแปดสองมาหนึ่งขวดด้วย!”

จากนั้นฮาร์วีย์ก็เทไวน์ให้ตัวเองหนึ่งแก้ว แอลกอฮอล์สีอำพันมีรสหวานละมุนลิ้น ท้ายที่สุดแล้วนี่เป็นไวน์คุณภาพเยี่ยม

คุณย่าคอบบ์ทำสีหน้าเย็นชาหลังจากเห็นการเสแสร้งของฮาร์วีย์ ที่ทำราวกับว่าเขาเป็นนายน้อยของตระกูลชั้นนำ

“ถ้าอยากจะฆ่าฉันก็ฆ่าเลยสิ! แกทำแบบนี้เพื่ออะไรกัน?!

“ไอ้สารเลว!

“เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วฉันไม่กลัวที่จะบอกแกหรอก!

“ฉันจ่ายเงินสามร้อยล้านดอลลาร์ให้กับเจ็ดนักฆ่าไร้เทียมทาน ฉันถึงกับสัญญาว่าจะมอบทรัพย์สินของตระกูลคอบบ์ให้พวกเขาครึ่งหนึ่ง ถ้าพวกเขาฆ่าดีนและแกได้!

“น่าเสียดายที่แผนการมักจะล้มเหลวอยู่ตลอด!

“เชิญลงมือในสิ่งที่แกต้องทำได้แล้ว!”

คุณย่าคอบบ์เตรียมพร้อมที่จะตายแล้ว

ฮาร์วีย์ยังคงยิ้มเริงร่า

“นับเป็นเรื่องปกติที่คุณย่าต้องทำอะไรแบบนี้อยู่แล้ว

“ท้ายที่สุดแล้วถึงแม้ว่าผมจะปล่อยให้พวกคุณยังมีชีวิตอยู่ต่อไป แต่ท่านผู้อาวุโสคอบบ์ก็คงจะไม่ทำแบบนั้นด้วย

“แต่ก่อนที่ผมจะฆ่าคุณย่านั้น เราก็ควรพูดคุยกันดี ๆ ก่อนนะ

“ถ้าผมจำไม่ผิดล่ะก็ คุณย่าก็ยังเป็นคนฉลาดหลักแหลมอยู่เช่นเคย

“คุณย่าควรรู้เอาไว้นะว่าถ้ามีเทพสงครามอย่างผู้อาวุโสคอบบ์ ตระกูลของคุณย่าก็จะมีความเจริญรุ่งเรืองไปตลอดกาล...

“แต่คุณก็ยังตัดสินใจวางยาพิษเขา และบีบบังคับให้คนที่มีความสามารถอย่างเคทีต้องหลุดออกจากตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูล

“คุณคิดอะไรอยู่เหรอ?