บทที่ 4067

ผู้หญิงที่สวมเชิ้ตดำมองฮาร์วีย์อย่างสงสัย ใบหน้าอันงดงามของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย

เป็นธรรมดาที่เธอสามารถบอกได้เลยว่าฮาร์วีย์ไม่ใช่คนธรรมดา นั่นคือเหตุผลที่เธอต้องการคำชี้แจงของเขา

“เพียงเพราะคุณหามันไม่เจอก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่มีอยูจริงนะ

“ของบางอย่างก็อาจซ่อนอยู่ใต้จมูกของคุณก็ได้"

ฮาร์วีย์รินชาให้ตัวเองด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนจะยกขึ้นมาจิบ

“พวกตำรวจสนามบินนี่ไม่เป็นมืออาชีพเลย!

“ถ้าผมเป็นหัวหน้าพวกคุณล่ะก็ ผมคงไล่พวกคุณทุกคนออกไปทันที!

“คุณค้นหาไปทุกหนทุกแห่ง แต่ไม่เคยนึกถึงสถานที่ที่จะแอบเอาระเบิดซีโฟร์เข้ามาได้ง่าย ๆ เลย!”

ฮาร์วีย์สาดน้ำชาลงบนมือที่หักของผู้หญิงคนนั้น

“อ๊ากกก!”

เมื่อโดนน้ำร้อนลวก หญิงสาวคนนั้นก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

“แกคิดจะทำอะไรเหรอไอ้สารเลว!” เธอร้องถามอย่างโกรธเกรี้ยว

“แขนฉันหักอยู่! แกมาหาอะไรตรงนี้เหรอ?!

“แกคิดว่าจะมีระเบิดซีโฟร์อยู่กับฉันจริง ๆ เหรอ?!

“แกคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันจะพาพวกแกตายไปพร้อมกับฉันด้วย?!

“ฉันทำเงินได้หลายร้อยหลายพันล้านดอลลาร์ทุกปี! ชีวิตของฉันมีค่ามากเหลือเกิน!”

ผู้หญิงคนนั้นให้เจ้าหน้าที่ตำรวจดึงนามบัตรของเธอออกมาจากกระเป๋า เพื่อพิสูจน์ตัวตนของเธอ

แล้วจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจวัยกลางคนคนนั้นก็เผยให้สีหน้าที่ดูเศร้าสร้อย

“หยุดเล่นตลกเถอะไอ้หนุ่ม! หยุดทำให้พวกเราวอกแวกได้แล้ว!”

“ผมบอกคุณแล้วไงว่าไม่มีระเบิดซีโฟร์! เราได้ทำการตรวจสอบแล้ว!”

ฮาร์วีย์ทำเมินเฉยต่อคำเตือนของเจ้าหน้าที่ตำรวจคนนั้น แล้วหรี่ตามองผู้หญิงคนนั้นอย่างข่มขู่