บทที่ 409

ผู้คนรอบ ๆ ไทเลอร์มองไปที่ฮาร์วีย์และพูดว่า “เขาอาจไม่ใช่คนขับ บางทีเขาอาจจะเป็นแค่คนจนที่อยากจะเข้ามาคอยประจบเราหรือเปล่า?”

ไทเลอร์ยิ้มและพูดว่า “ใช่ บางทีเขาอาจจะพบบัตรเชิญด้วยความโชคดี คิดว่าเขามีคุณสมบัติที่จะมางานปาร์ตี้ของเราและสามารถเข้าร่วมในสังคมของเราได้งั้นเหรอ ไร้สาระ!”

“คนพวกนี้ พวกเขาคิดว่าพวกเขาเป็นใคร? พวกเขาคิดอย่างไร้เดียงสาว่าเมื่อเข้ามาแล้วจะไม่มีใครรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา แวดวงของเราเล็กมาก ไม่มีใครอยู่ไกลเกินเอื้อม”

“ไปหยอกเล่นกันหน่อยเป็นไรไป?”

"ไปกันเถอะ เพราะมันกล้าเข้ามาอยู่ในแวดวงสังคมของเรา เราจึงต้องสอนบทเรียนให้เขา ตอนแรกฉันกังวลว่าจะไม่มีอะไรทำซะอีก!” ไทเลอร์ยิ้ม

“งั้นผมเดินเข้าไปหาเขาก่อนดีไหม บราเทอร์เซน” ชายอีกคนพูดด้วยรอยยิ้มสนุก เขากำลังประจบไทเลอร์อย่างแน่นอน

ไทเลอร์หรี่ตาและพยักหน้า เขาเป็นผู้ชายที่คนรู้จักเขาเป็นอย่างดี ตอนนี้มีคนเสนอที่จะช่วยเขา เขาดีใจมาก

หลังจากเห็นไทเลอร์พยักหน้าชายคนนั้นเดินไปหาฮาร์วีย์พร้อมกับแก้วไวน์

“ฉันได้ยินมาว่านายขับรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าสาธารณะเพื่อมางานปาร์ตี้ของเรา” ชายคนนั้นมองสำรวยฮาร์วีย์ด้วยท่าทางเยาะเย้ย

“ฉันคิดว่าเราไม่เคยเจอกันมาก่อน” ฮาร์วีย์ไม่มีอารมณ์จะเล่นด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเวนดี้ยังไม่มา เขาคงจะออกไปนานแล้ว

แน่นอนว่าเขาไม่ได้สนใจงานแบบนี้ เขาเคยเข้าร่วมงานชุมนุมพบปะมามากมายเยอะแยะ มันน่ารำคาญจริง ๆ

“เฮ้ ไอ้ขยะ แน่นอนนายไม่รู้จักฉัน แต่ยังไงก็ตาม เราไม่อนุญาตให้ขยะแบบนายร่วมงานปาร์ตี้กับเรา ขยะอย่างนายไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมปาร์ตี้ของเรา!” ไวน์ในแก้วถูกเทลงบนใบหน้าของฮาร์วีย์หลังจากที่ชายคนนั้นพูดจบ

“โอ้ ทำไม? เมื่อกี้ยังกร่างอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? นายคิดว่านายจะเป็นเหมือนเราแค่ได้เข้าร่วมงานชุมนุมแบบนี้งั้นเหรอ?” ไทเลอร์เดินเข้ามาพร้อมกับรอยแสยะยิ้มบนใบหน้าของเขา

“ไทเลอร์ บางคนก็ไม่สนใจหรอก ถ้าเราไม่สอนบทเรียนให้เขา เขาอาจคิดว่าเขาอยู่ระดับเดียวกันกับเรา” ชายคนนั้นหัวเราะ

ฮาร์วีย์เช็ดไวน์บนใบหน้าของเขา เขาพูดอย่างนิ่งสงบต่อหน้าทั้งสองคนที่กำลังเยาะเย้ยเขาในขณะนี้และพูดว่า “ฉันจะให้โอกาส คุกเข่าและขอโทษฉันซะ”