บทที่ 4135

"ใช่แล้ว ลองคิดดูสิ! ที่นี่มีแต่คนปากปราศรัยใจเชือดคอกันทั้งนั้นเลยนะ จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่คุณจะหาเงินได้มากขนาดนี้!

“เงื่อนไขของเขาฟังดูไม่สมเหตุสมผลนิดหน่อยเอง แต่ก็มีความเป็นไปได้มากที่สุดแล้วเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ โดยส่วนใหญ่"

เวียนนามีสีหน้าขมขื่น และพูดราวกับว่าที่เธอทำแบบนี้ก็เพื่อเห็นแก่แมนดี้

“นอกจากนี้ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะผ่านไปในไม่ช้า คุณจะไม่สูญเสียอะไรเลยเพียงแค่ปล่อยให้เขาได้เชยชมคุณเท่านั้น!

“ที่สำคัญกว่านั้นก็คือการได้สนิทสนมกับนายนายน้อยซาบันก็มีแต่จะทำให้คุณได้ประโยชน์นะ!

“สายสัมพันธ์นี้จะช่วยให้คุณดำเนินธุรกิจอื่น ๆ ในโกลด์เด้นได้อย่างราบรื่น!

โจวี่และเวียนนาได้ยืมเงินจากผู้ชายคนเดียวกัน

ไม่เพียงแต่พวกเธอจะถูกบังคับให้นอนกับคนโน้นคนนี้ไปทั่วแล้ว พวกเธอยังต้องคอยจ่ายดอกเบี้ยอยู่เป็นเวลานานมากด้วย

ดังนั้นพวกเธอจึงอยากนำตัวแมนดี้มาเป็นเครื่องสังเวย เพื่อช่วยปลดหนี้สินให้สิ้นซากไปเลย

ท้ายที่สุดแล้วไอดริสให้ความสนใจแมนดี้มาก จนเขาไม่สนใจเรื่องการเก็บดอกเบี้ยจากพวกเธอ ตราบใดที่เขาได้ตัวแมนดี้มาเชยชม

พูดง่าย ๆ ก็คือถ้าแมนดี้ปฏิเสธเงินก้อนนั้น ผู้หญิงทั้งสองคนนั้นก็จะไม่มีอะไรเอาไปให้ไอดริสได้เลย

ที่สำคัญกว่านั้นก็คือพวกเธอทั้งสองคนจะต้องติดอยู่ในวังวนนี้อยู่ต่อไป

ในความคิดของพวกเธอนั้นเนื่องจากแมนดี้เป็นเพื่อนที่ดีของพวกเธอ แมนดี้จึงควรยอมเสียสละตัวเองเพื่อพวกเธอ!

ท้ายที่สุดแล้วผู้คนก็จำเป็นต้องแสดงน้ำใจออกมา

“พวกคุณสองคนพูดอะไรอยู่เนี่ย?”

แมนดี้ไม่ได้โง่ เธอรู้ได้เลยว่าเพื่อนของเธอสองคนนี้มีส่วนในเรื่องนี้อย่างแน่นอน

เธอมีสีหน้าที่ดูเย็นชาในขณะร้องบอกว่า "ฉันรับเรื่องพวกนี้ไม่ได้หรอก!”

“ฉันขอโทษที่ทำให้คุณต้องเดินทางมาที่นี่นะคะนายน้อยซาบัน

“มื้อนี้ฉันขอเลี้ยงเอง"

โธมัสถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาดีใจที่แมนดี้ดึงตัวเองออกมาจากเรื่องนี้ได้

“แล้วคุณไม่ต้องการเงินเหรอ?”

ไอดริสจ้องมองเธออย่างเย็นชา จากนั้นดึงแว่นออกมาเช็ดก่อนจะสวมกลับไปใหม่ เขาเตะโจวี่และเวียนนาล้มลงไปกองกับพื้น แล้วร้องคำรามว่า "เธอทำให้ฉันเสียเวลาที่มาล้อเล่นกับความสนใจของฉัน ฉะนั้นก็จงยอมรับเงื่อนไขนั้นซะ...”