บทที่ 4150

"ผมไม่มีทักษะทางการแพทย์จริง ๆ แต่ผมรู้วิธีฆ่าคน" ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น

“คุณอยากลองดูไหมล่ะ?

“ผมสามารถจบชีวิตของคุณได้ด้วยเข็มเพียงเล่มเดียว”

เคลแลนตัวสั่นเทาแล้วฝืนยิ้ม

“คุณตลกดีนะครับคุณยอร์ก!

“ผมยังคงรอให้คุณช่วยผมอยู่นะ...”

ฮาร์วีย์ไม่สนใจที่จะพูดเรื่องไร้สาระอีกต่อไป เขารีบเจาะนิ้วตัวเอง แล้วหยดเลือดของเขาลงบนหน้าผาก หัวใจ และในบริเวณรอบ ๆ จุดแดง ๆ บนหน้าอกของเคลแลน

หลังจากนั้นเจ้าผีสิงนั่นก็เริ่มจางหายไป...

“มันหายไปแล้ว! มันหายไปแล้วจริง ๆ!”

เหล่าลูกน้องของเคลแลนบอกได้เลยว่าจุดแดง ๆ พวกนั้นได้ค่อย ๆ จางลง ก่อนจะเลือนหายไปจนหมด

เคลแลนไม่รู้ว่าฮาร์วีย์กำลังทำอะไรในตอนแรก...

แต่ยังไงก็ตามเขารู้สึกได้เลยว่าร่างกายของเขาได้ถูกปลดปล่อยแล้ว เขารู้สึกสดชื่นมาก ๆ

คลิฟฟ์ตกใจมากกับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เขาคิดว่าฮาร์วีย์เป็นพวกจัดฉาก ดังนั้นเขาจึงไม่เคยคิดว่าตัวเขานั่นแหละที่เป็นคนใจแคบ

“เก่งมากเลยครับคุณยอร์ก!

“คุณต้องบ้าไปแล้ว!”

เคลแลนรู้สึกเบิกบานใจมาก

“มีบางอย่างที่ผมยังไม่เข้าใจ

“ผมเคยเจอมาเยอะแล้วที่บุคคลสำคัญหลายต่อหลายคน นำกระจกหลากหลายแบบมาติดเอาไว้ในบ้านหรือในร้านของพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังดูสุขสบายดี แล้วทำไมผมถึงตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ตั้งแต่แรกล่ะ?

“ถึงแม้ว่ากระจกบานนั้นจะถูกขุดขึ้นมาจากดิน แต่ทำไมมันถึงได้สร้างปัญหาใหญ่ได้ถึงขนาดนี้? ใคร ๆ ก็ชื่นชอบของเก่าด้วยกันทั้งนั้นนี่ครับ"