บทที่ 4158

เบย์เลอร์ทำสีหน้าภาคภูมิใจเมื่อเธอร้องบอกออกมาว่า "ขอโทษเดี๋ยวนี้! นี่คือคำสั่ง!

“คุณเข่าลงด้วยตอนที่แกขอโทษ!

“ไม่อย่างนั้นก็อย่าคิดว่าจะได้งานแบกก้อนอิฐเลย!

“แกจะต้องอดตายแน่!”

ฮาร์วีย์ทำเมินเฉยต่อสองพี่น้องคู่นั้น แล้วเบนสายตาไปที่กลุ่มชายที่ดูดุดันพวกนั้นอย่างในเย็น

“ไปเอาตัวคลิฟฟ์ ซาบันมาภายในสามนาทีนี้

“ฉันบอกให้ไปเอาตัวมา

“แกควรบอกเขาให้รีบ ๆ หน่อยล่ะ ถ้าเขามาไม่ทันเวลา คำขอโทษของเขาก็คงไม่ช่วยอะไรได้แล้วนะ"

หลังจากได้ยินคำพูดแล้วนั้นกาเบรียลและคนอื่น ๆ ก็หน้าซีดราวกับไก่ต้ม

เห็นได้ชัดว่าฮาร์วีย์กำลังลากพวกเขาเข้าไปท้าทายคลิฟฟ์อย่างนั้นด้วย!

'ผู้ชายคนนี้อยากให้เราตายกันหมดเหรอ?!'

“แกเป็นใครกันเหรอ?! กล้าดียังไงมาสั่งให้เราทำแบบนั้น?!”

ผู้ชายผมยาวคนนั้นจ้องมองด้วยสายตาเย็นชา

“แกอยากจะตายหรือยังไง?!”

ในขณะที่เขากำลังจะบดขยี้ฮาร์วีย์อยู่นั้น...

ผู้ชายที่พันผ้าพันแผลก็เดินเข้ามา

ผู้ชายคนนั้นคือผู้ชายที่ไว้ผมทรงโมฮอว์กที่ถูกเตะในซานฟรานซิสโก คลับเฮ้าส์นั่นเอง

เขาตัวสั่นเทาขึ้นมาทันทีพร้อมกับมีสายตาหวาดกลัวเมื่อมองเห็นหน้าฮาร์วีย์

เรารีบกระซิบบอกผู้ชายผมยาวคนนั้น

ฮาร์วีย์เตะเขาจนลอยกระเด็นไปด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว...

แขนขาของไอดริสหักก็เพราะเขา...

แม้แต่เคลแลนก็ยังเปลี่ยนท่าทีไปอย่างสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา...

'ตัวตนของผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!'

หลังจากได้ยินการบอกกล่าวของผู้ชายที่ไว้ผมทรงโมฮอว์กคนนั้นแล้ว ผู้ชายผมยาวก็ทำสีหน้าที่ดูแย่มาก ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับคนอื่น ๆ

“แกตายแน่ฮาร์วีย์!”

กาเบรียลชี้ไปที่ฮาร์วีย์พร้อมกับทำสีหน้าที่ดูขมขื่น

“แกต้องรับผิดชอบตัวเองนะถ้าเกิดอะไรขึ้น! อย่าลากพวกเราลงไปกับแกด้วยล่ะ!”

บรรดาญาติ ๆ ต่างจ้องมองฮาร์วีย์ด้วยสายตาเย็นชา

แมนดี้อยากจะพูดอะไรออกมา แต่ก็นิ่งเงียบเมื่อเห็นฮาร์วีย์ทำหน้านิ่ง ๆ

“ทางนี้ครับซีอีโอซาบัน!”

มีเสียงย่ำฝีเท้าดังขึ้นข้างนอก