บทที่ 4164

แมนดี้ขมวดคิ้วหลังจากได้ยินน้ำเสียงอันชอบธรรมชองอัลม่า

“ฉันไม่เคยเห็นหน้าพี่ชายเธอเลยนะอัลม่า

“เลิกพยายามจับคู่ให้เราสักทีได้ไหม?”

อัลม่าเงยหน้าขึ้นก่อนจะทำเสียงเยาะเย้ย

“พี่ชายฉันเป็นผู้ชายที่มีความโดดเด่น! เขาเป็นลูกน้องที่นายน้อยคนโตให้ความไว้วางใจมากที่สุด!

“ผู้หญิงในเมืองนี้ต่างก็อยากได้เขาเป็นแฟน!

“ฉันให้โอกาสเธอก็เพราะเธอเป็นเพื่อนที่ดีของฉัน! ฉันเก็บผู้ชายที่มีความโดดเด่นเอาไว้ให้เธอโดยเฉพาะ!

“ไม่มีใครได้รับโอกาสนี้หรอก!

อัลม่าทำสีหน้าที่ดูหยิ่งผยอง

“เธอควรจะรู้ว่าอะไรดีสำหรับเธอนะแมนดี้!”

แมนดี้ทำสีหน้าเหมือนทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะเอาหัวพิงหมอนพร้อมกับเอามือก่ายหน้าผาก

“เอาล่ะพอแค่นี้ก่อนนะ ฉันมีเรื่องต้องทำในวันพรุ่งนี้ ฉันต้องขอตัวก่อนละนะ"

แน่นอนว่าเธอไม่อยากจะโต้เถียงกับอัลม่าในเรื่องนี้

“ราตรีสวัสดิ์นะ!”

อัลม่ายิ้มจาง ๆ

“แต่ยังไงก็ตามฉันได้สัญญากับพี่ชายไว้แล้วนะแมนดี้...

“ฉันบอกเขาไปว่าเธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่ ถึงแม้ว่าเธอจะคบหากับไอ้ตัวโสโครกที่เป็นสามีเก่าของเธอมาสามปีเต็มแล้วก็ตาม!

“อย่าทำอะไรโง่ ๆ นะ!

“ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าพี่ชายฉันจะจัดการกับเขายังไงหลังจากนั้น!”

จากนั้นอัลม่าก็วางสายโทรศัพท์ไป

แมนดี้ทำสีหน้าที่ดูแย่มากหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

ฮาร์วีย์ยิ้มเมื่อเห็นภาพนั้น

“ผู้หญิงคนนั้นคือใครเหรอ? เธอดูอวดดีมากเลยนะ"

แมนดี้นิ่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะตอบเบา ๆ ว่า "เธอเป็นคุณหนูของตระกูลจอห์น่ะ เราเคยพบกันสองสามครั้งในมอร์ดู เราเข้ากันได้ดีเลยล่ะ