บทที่ 4171

“อะไรนะ!”

อาร์เล็ตตกใจมากกับอาการของคุณปู่ แต่เธอรู้สึกประหลาดใจมากกว่าที่ฮาร์วีย์สรุปอาการได้แม่นยำ

ร็อดนีย์ก็สรุปอาการเหมือนเขาเป๊ะ

เวสทำสีหน้าแปลก ๆ เมื่อเขามองไปที่ฮาร์วีย์ เขาไม่คาดคิดว่าฮาร์วีย์จะเก่งกาจได้ถึงขนาดนั้น

ไคริทำสีหน้าแสดงความชื่นชม

เธอเชื่อมั่นในความสามารถของฮาร์วีย์มาโดยตลอด นั่นคือเหตุผลที่เธอพาเขามาที่นี่ตั้งแต่แรก

เป็นไปตามคาด เขาทำได้อย่างที่เธอคาดหวังเอาไว้

เวสมองฮาร์วีย์ก่อนจะหันไปมองร็อดนีย์

“เรารู้จักกันมาหลายปีแล้วนะ ร็อดนีย์

“ลองทำตามวิธีการของคุณก็แล้วกัน แล้วดูซิว่าคุณจะรักษาผมได้หรือเปล่า”

“ผมจะขอพูดตรง ๆ กับคุณนะเวส มีแหล่งพลังงานชั่วร้ายอยู่ในตัวคุณ วิธีเดียวที่จะช่วยคุณได้คือต้องกำจัดแหล่งพลังงานนั้นออกไป” ร็อดนีย์ตอบอย่างเคร่งขรึม

“แต่ถึงกระนั้นผมก็มีอะไรอยากจะบอกคุณ

“ขั้นตอนนี้มีความเสี่ยงมาก

“ถ้าเราไม่ระวัง พลังงานชั่วร้ายในคุณก็จะปรากฏตัวออกมา แล้วฆ่าคุณทันที”

อาร์เล็ตตัวแข็งทื่อ

“มั่นใจแค่ไหนคะ คุณปู่ฟอสเตอร์?”

ร็อดนีย์ขมวดคิ้วอยู่ครู่หนึ่ง

“ผมบอกไม่ได้ว่าแหล่งพลังงานนั้นอยู่ตรงไหนกันแน่ ดังนั้นตอนนี้โอกาสสำเร็จมีเพียงยี่สิบถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น…”

“สามสิบเปอร์เซ็นต์เหรอ?

เวสถอนหายใจหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

“ในเมื่อคุณไม่มั่นใจอะไรมากนัก ผมก็จะไม่ทำตามขั้นตอนนี้หรอก

“ให้ผมพักสักสองสามสัปดาห์ก็แล้วกัน

“อย่างน้อยผมก็สามารถจัดการอะไร ๆ ได้ก่อนที่จะเสียชีวิต”

น้ำเสียงของเวสสงบนิ่งมากจนอาร์เล็ตตะลึงงัน

“คุณปู่คะ นี่…” อาร์เล็ตตอบโดยสัญชาตญาณ

“คุณปู่จะยอมแพ้แบบนี้ไม่ได้นะ!” ไคริร้องบอก