บทที่ 692

โยนาธานขมวดคิ้ว เขาและควินตันรู้ดีว่าแขกคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นไกลนอกซะจากฮาร์วีย์ ยอร์ก

พวกเขาไม่คิดจะเชิญฮาร์วีย์ แต่เขาก็ยังหาหนทางมายู่ในรายชื่อแขก

“ให้เขามา!”

หลังจากนั้นโยนาธานก็พูดออกมา

“ตั้งแต่เขากลับมาที่บัควู้ด ยังไม่มีโอกาสที่เราจะได้พบกันอีกครั้งอย่างเป็นทางการ งานเลี้ยงนี้คงจะเหมาะสม...”

“แน่นอน เขาให้เรารับรู้มาตลอดว่าเขากำลังวางแผนแก้แค้นอยู่เงียบ ๆ ตลอดในช่วงสามปีที่ผ่านมา”

“คนนอกต่างคิดว่าเขากลายเป็นคนโสโครกที่มีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าสุนัขจรจัดในตระกูลเล็ก ๆ อย่างซิมเมอร์… ณ ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาเตรียมการทุกอย่างเอาไว้”

“งานเลี้ยงนี้จะเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้พบกับเขาอีกครั้งหลังจากป่านมาสามปี เมื่อถึงเวลานั้นเราจะจัดการกับเขาหลังจากงานเลี้ยงสิ้นสุดลง”

โยนาธานดูนิ่งสงบ ราวกับว่าทุกสิ่งที่เขาพูดนั้นเป็นเรื่องธรรมดา

ควินตันหัวเราะและพูดว่า “ถ้าหากครอบครัวต้องการให้เป็นแบบนั้น แน่นอนว่าผมจะเป็นคนทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ”

“ฉันเคยพูดไปแล้วว่าตอนนี้นายควบคุมดูแลทุกอย่าง ทุกคนในตระกูลยอมรับว่านายเป็นผู้นำของพวกเขา”

“การจัดการกับชายคนนั้นก็เหมือนกับการจัดการกับหนามในใจของนาย”

“ผมทำทุกอย่างเพื่อท่านครับ…”

โยนาธานทำอย่างสุดความสามารถเพื่อเกลี้ยกล่อมควินตัน

ควินตันยังเป็นควินตันคนเดิม จากนั้นเขาก็หัวเราะและพูดว่า “นับตั้งแต่ที่ท่านเตรียมการทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ผมควรจะต้องขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับทุกอย่างครับท่าน”

“ต่อจากนี้ไป ผมจะจ้างแพทย์ผู้เชี่ยวชาญจากโวลซิ่งประมาณสิบคนเพื่อผ่าตัดเวย์น ผมจะทำให้แน่ใจว่าหลังจากนี้อีกหนึ่งสัปดาห์ เขาจะสามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงได้”

“นายทำดีแล้วควินตัน ฉันไม่สามารถที่จะพูดขอบคุณได้มากไปกว่านี้แล้ว ฉันคงจะต้องขอให้นายดูแลลูกชายสองคนที่ไร้ความสามารถของฉันแทนฉัน” โยนาธานพูดด้วยความโล่งใจ

“อย่ากังวลไปเลยครับ ผมจะดูแลพวกเขาอย่างดี”

…

หลังจากออกจากห้องของโยนาธานแล้ว ควินตันก็แสดงสีหน้าเย็นชาออกมา

“จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่น อยากให้ฉันจัดการกับผู้ชายคนนั้น…”

“ไม่ว่าแกจะหลอกใช้ฉันหรือเพื่อวัตถุประสงค์อะไร…”

“เราจะได้เห็นกัน”

…