บทที่ 748

ลิเลียนหงุดหงิดมากที่ได้ยินฮาร์วีย์พูด เธอมองไปที่เขาแล้วพูดด้วยอารมณ์ว่า “ฉันไม่ได้เพิ่งบอกไปเหรอไง!”

“พี่ชายของฉันเป็นหัวหน้าตระกูลเยตส์และเป็นผู้บัญชาการลำดับสามแห่งเซาท์ไลท์!”

“แกจะบอกว่าผู้บัญชาการลำดับสามแห่งเซาท์ไลท์จะมาส่งบัตรเชิญให้แกเป็นการส่วนตัวเหรอ?”

“ใช่ครับ” ฮาร์วีย์ตอบออกมาอย่างเฉยเมย “ตอนแรกผมปฏิเสธ แต่เพราะแมนดี้อยากไป ผมจะให้เขามาส่งบัตรเชิญร่วมงาน”

ลิเลียนและไซม่อนต่างตกอยู่ในอารมณ์โกรธ

พวกเขาเคยเห็นผู้คนชอบคุยโอ้อวด แต่ไม่เคยถึงขนาดนี้

มันเป็นเพียงการโกหกของฮาร์วีย์แต่ดูเหมือนกับความจริงมาก

ลิเลียนไม่มีอารมณ์จะโกรธไปมากกว่านี้ แต่เธอเหลือบมองแมนดี้และพูดว่า “แมนดี้ ในฐานะแม่ แม่ขอเกลี้ยกล่อมลูกอีกครั้ง คนโกหกแบบนี้พูดอะไรดูใหญ่โตได้เท่านั้นแต่ไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ ลูกน่าจะไล่เขาออกไปตั้งนานแล้ว!”

ไซม่อนก็เดินหลีกหนีออกไป เขาถูกกำหนดให้มีชีวิตที่น่าสังเวชเพราะต้องเข้าไปพัวพันกับลูกเขยที่ไร้ประโยชน์แบบนี้

แมนดี้ยังคงโกรธอยู่

มีเพียงซีนเธียร์ที่มีท่าทีนิ่งสงบ เธอรู้ตัวตนของพี่เขยของเธอ ดังนั้นเธอจึงรู้ว่าเขาพูดความจริง

ลุงของเธอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาอันดับสามแห่งเซาท์ไลท์อาจจะต้องให้เกียรติพี่เขย ยังไงซะพี่เขยเธอเป็นบุคคลในตำนาน!

กลับมาที่เดอะการ์เด้น เรสซิเด้นท์ ฮาร์วีย์โทรหาอีวอนน์

อีกด้านอีวอนน์รู้สึกกังวลใจเล็กน้อย “ท่านคะ ดิฉันได้ยินมาว่าปู่ของดิฉันไปพบท่านเมื่อสองวันก่อน”

ฮาร์วีย์หัวเราะ “ผู้เฒ่าซาเวียร์มาถามเรื่องความสัมพันธ์ของเรา ผมบอกเขาไปแล้วว่าเราเป็นแค่หัวหน้าและลูกน้อง”

“ยังไงก็ตาม บอกคีธว่าผมจะไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิด”

“รับทราบค่ะ!”

คืนที่เงียบสงบผ่านพ้นไป

วันรุ่งขึ้น ณ สกาย คอร์ปอเรชั่น

ออดี้ เอ6 ป่ายทะเบียน 00003 จอดอยู่ในมุม ๆ หนึ่งชั้นล่าง