บทที่ 799

ลิเลียนได้สติกลับมาและพูดเสริมทันทีว่า “แมนดี้ แม่พูดแบบนี้ไปกี่ครั้งแล้ว? ถ้าลูกมีเงินก็ไม่ควรเสียเงินมากมายแบบนี้! ลูกรู้ดีว่าเงินนี้ได้มาจากไหน!”

“ถ้ายืมมา ลูกต้องให้ฮาร์วีย์ลงนามในข้อตกลงให้ชัดเจนพร้อมระบุว่าเขาจะจ่ายคืนเงินกู้ด้วยตัวเอง และมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา!”

ด้วยเพราะคำพูดของลิเลียน ทำให้ออทัมน์และครอบครัวของเธออารมณ์ดีสดใสขึ้น

‘ยืมเงินเขามาแล้วแสร้งทำเป็นรวย' มาดูกันว่าฮาร์วีย์จะจ่ายคืนได้ยังไง!’

แมนดี้มองฮาร์วีย์ด้วยสายตาแปลก ๆ ไป

เธอไม่รู้ว่าฮาร์วีย์เอาเงินมาจากไหน แต่เธอไม่เชื่อว่าเขายืมเงินมา

และแน่นอนว่าเงินไม่ใช่สิ่งที่จะตกลงมาจากฟากฟ้าได้! เป็นไปไม่ได้ที่คน ๆ หนึ่งจะกู้เงินถึงหนึ่งล้านห้าแสนดอลลาร์!

แม้ว่าฮาร์วีย์จะยืมเงินมาจริง เขาก็ต้องใช้กว่าจะได้เงินมา แต่เขาไม่ได้โทรไปหาใครเลย

แมนดี้ตอบออกไปช้า ๆ พร้อมระงับความอยากรู้ของเธอไว้ “คุณแม่ คุณป้าเรเยส หนูไม่เคยคิดที่จะรังแกใคร แต่ทุกคนก็เห็นแล้วว่าใครเป็นคนดื้อรั้นและคอยสร้างปัญหา”

“คนอื่นรังแกหนูไม่เป็นไร แต่ตอนนี้หนูกลายเป็นคนพาลโดยที่ไม่ทำอะไรเธอเลยอย่างนั้นเหรอคะ?”

เห็นได้ชัดว่าแมนดี้กำลังโกรธ เอมิเลียก็ทำเกินไป!

ออทัมน์และลิเลียนมองหน้ากันอย่างช่วยไม่ได้

อุบายของพวกเขาไม่เพียงแค่ทำให้แมนดี้เกลียดฮาร์วีย์หรือทำให้ฮาร์วีย์อับอาย แต่พวกเขาก็ทำให้ตัวเองอับอายขายขี้หน้าไปด้วย

ในขณะนั้นเองฮาร์วีย์ก็พูดขึ้นมาว่า “อมีเลีย คุณยังไม่ลืมสิ่งที่คุณพูดก่อนหน้านี้ใช่ไหม?”

ทุกคนจ้องเขม็งไปที่ฮาร์วีย์

แน่นอนว่าไม่มีใครลืมเรื่องก่อนหน้านี้! อมีเลียพูดออกมาเองว่าถ้าฮาร์วีย์สามารถจ่ายเงินค่ากระเป่าทั้งร้านได้ เธอจะคุกเข่าลงต่อหน้าเขาแล้วหมอบให้ศีรษะของเธอแนบไปกับพื้น

แต่ปัญหาคืออมีเลียอยากต่อต้านฮาร์วีย์ เธอจะทำให้ตัวเองดูแย่ไร้ค่าแบบนั้นได้อย่างไร?

เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นสีหน้าของอมีเลียก็ซีดเผือดราวกับกระดาษ