บทที่ 833

“ถึงแม้จะหมายถึงการใช้ชีวิตอย่างหรูหรา นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ”

ฮาร์วีย์ ยอร์กค่อย ๆ ยิ้มและพึมพำออกมาโดยที่มีเขาเพียงคนเดียวที่ได้ยิน “ถ้าอย่างนั้นผมจะต้องสร้างความเป็นสตรีชั้นสูงในตัวคุณขึ้นมาและทำให้คุณกลายเป็นผู้มีอิทธิพล”

“ด้วยสิ่งนี้สถานะคงจะไม่เป็นอุปสรรคระหว่างคุณกับผมอีก”

“มากไปกว่านั้น ผมเชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราทั้งคู่จะต้องดีขึ้นมากกว่าเดิม…”

ในตอนนั้นเองในที่สุดลิเลียน เยตส์และไซม่อน ซิมเมอร์ก็ได้สติกลับมา

พวกเขาทั้งคู่ตอนนี้อยู่ในอาการสับสน

ท้ายที่สุดแล้วในวันนี้พวกเขาเพิ่งได้มีประสบกับช่วงขึ้น ๆ ลง ๆ ในชีวิตของพวกเขา มันค่อนข้างดีที่พวกเขาได้มีโอกาสที่มาอยู่ที่นี่

แต่ในตอนนั้น ลิเลียนจ้องไปที่แมนดี้และตำหนิด้วยเสียงต่ำ “แมนดี้ ลูกบ้าไปแล้วเหรอ?!”

“นี่มันเป็นโอกาสที่หลายคนไม่สามารถที่จะเอ่ยปากขอได้นะ!”

“แต่เมื่อโอกาสมันอยู่ตรงหน้าแล้วลูกกลับทำลายมัน!”

เมื่อพูดอย่างนี้ลิเลียนได้แต่วางมือไว้ทาบที่อกของเธอ มันไม่มีอะไรที่เธอสามารถทำได้ เธอลำบากใจอย่างมาก!

ในช่วงเวลาหนึ่ง ลิเลียนนึกว่าสถานภาพของเธอจะอยู่สูงกว่าคุณย่าเยตส์!

ไซม่อนก็มีท่าทีราวกับว่าเขากำลังจะกระอักเลือด “แมนดี้ ลูกพยายามจะฆ่าเราด้วยการทำให้เราโกรธอย่างนั้นเหรอ?”

“คิดสิ ลูกจะมีชีวิตที่ดีได้ยังไงเมื่อยังอยู่กับไอ้เวรไร้ประโยชน์นี่?!”

“ไปสะ ไปหาคุณเรย์ ตอนนี้อาจจะยังไม่สายเกินไปก็ได้!”

“ฉันคิดว่าเจ้าชายยอร์กต้องเป็นลูกเขยที่ดีแน่ ๆ !”

“ครอบครัวของเราได้ถูกไล่ออกมาจากตระกูลซิมเมอร์ ถ้าเราพลาดโอกาสเราก็จะไม่มีโอกาสที่จะใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งและร่ำรวยนะ!”

แมนดี้พูดขึ้นอย่างหนักแน่น “พ่อคะ แม่คะ เชื่อหนูเถอะคะ หนูก็สามารถทำให้พ่อกับแม่ใช้ชีวิตอย่างหรูหราได้!”

“โอ้ไม่!” ไซม่อนเอามาทาบอกของเขา

“ลูกพยายามที่จะฆ่าพวกเราอยู่ใช่ไหม?!”