บทที่ 1000

ภาพที่เห็นทำให้เกรย์ตกใจ

“คุณก็อตติ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ล่ะ?”

ขาของไรอันอ่อนปวกเปียกจนทรุดลงกับพื้น ตอนนี้เขาไม่กล้าที่จะมองหน้าของแมนดี้ เขาพูดเสียงสั่น “นายท่านฌอง ผมมาที่นี่เพื่อจะขอบางอย่างกับคุณ เห็นแก่ความสัมพันธ์ในอดีตของพวกเรา ผมอยากให้คุณตกลงทำทุกอย่างที่ผมขอให้คุณทำไม่ว่าอย่างไรก็ตาม!”

“อะไรครับ? ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ”

เกรย์ยังนึกว่าไรอันยังคงเป็นเจ้าพ่อแห่งพวกนักเลงท้องถนนในเซาท์ไลท์อยู่ ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมทิ้งโอกาสที่จะทำสิ่งที่ไรอันต้องการ

แซ็คและควินน์จ้องมองไรอันด้วยความสงสัยเช่นเดียวกัน

ชายผู้เป็นที่ลือชื่ออย่างเขามีสิ่งที่ต้องกลัวด้วยเหรอ?

ไรอันที่ยังคงตัวสั่นตอบกลับ “นายท่านฌอง มีใครบางคนขอให้ผมมาส่งสารให้”

“เขาบอกว่าให้คุณส่งตัวแมนดี้ ซิมเมอร์คืนและก้มขอโทษครับ”

“และเขาอยากให้คุณตัดมือของคนที่ทำร้ายแมนดี้และพ่อแม่ของเธอด้วย!”

“อะไรนะ?! กล้าดียังไง! พวกเขาไม่รู้หรือยังไงว่าเราคือตระกูลฌองจากมอร์ดู?!”

แซ็คสะดุ้งด้วยความโกรธ

ควินน์พูดเสริมอย่างเย็นชา “ตาเฒ่า อย่าคิดว่าคุณจะพูดเรื่องไร้สาระออกมาได้แค่เพียงเพราะนายท่านฌองให้เกียรติคุณ คุณก็แค่อันธพาล การพูดคำเหล่านี้ออกมาเป็นการไม่เชื่อฟังนะ!”

อีกด้านหนึ่ง เกรย์ไม่ได้รู้สึกโกรธ แต่เขากลับหัวเราะและถาม “คุณก็อตติ สถานภาพของชายคนนี้สูงส่งแค่ไหน?”

ไรอันตัวสั่น เขาเอาแต่ส่ายหัวของเขาและไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว

แมนดี้ถอนหายใจ

เธอคิดว่าเธอต้องคาดเดาถูกแน่ ๆ คนที่ทำคือเจ้าชายยอร์ก

ไม่ว่าตระกูลฌองจะมีอำนาจแค่ไหน แต่ไม่มีใครในเซาท์ไลท์จะสามารถเป็นศัตรูกับเจ้าชายยอร์กได้

ตอนนี้ หัวใจของแมนดี้รู้สึกสับสน

เธอรู้ว่าเจ้าชายยอร์กชอบเธอ แต่เธอได้ปฏิเสธเขาไปแล้ว