บทที่ 2 คนสองคนที่คุ้นเคย

“รับไม่ได้?” หลินเอินเอินเดินไปนั่งบนโซฟา เห็นซูเหมี่ยวพยักหน้าด้วยความเสียดาย เธอเลิกคิ้ว “เล่าให้ฟังหน่อยสิ”

“ก็คือ...”

จากนั้น ซูเหมี่ยวก็เล่าสถานการณ์ของคดีให้เธอฟัง นิ้วที่อยู่บนขาซ้ายของหลินเอินเอินขยับเบาๆ ในสายตาของเธอมีความมืดมน “น่าสนใจ ทั้งสองฝ่ายเป็นใคร”

“เธอ... รู้ไปก็ไม่มีความหมายอะไร...”

หลินเอินเอินเงยหน้าขึ้น เห็นซูเหมี่ยวไม่พูดอะไร

“สองคนนี้คือคนดังในวงการธุรกิจ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องหลายเรื่อง พวกเขาสองคนเลยจะแตกหักกัน คนที่อยากขอให้เธอช่วยคือประธานฟู่ และคู่ต่อสู้ของประธานฟู่ก็คือ...” ซูเหมี่ยวถอนหายใจ ค่าคอมมิชชั่นที่มากขนาดนี้ แต่กลับหายไปแบบนี้ เธอพูดด้วยความปวดใจ “สามีของเธอ!”

หลินเอินเอินหายใจแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

ซูเหมี่ยวปิดปากแล้วพูดว่า “เงินก้อนนี้คงไม่ใช่เงินของเราจริงๆ”

หลินเอินเอินเล่นโทรศัพท์ในมือแล้วพูดอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “คดีที่น่าสนใจแบบนี้ รับมาเถอะ”

“หะ?”

สายตาของหลินเอินเอินเป็นประกาย เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ในเมื่อฉันรับมาแล้ว ฉันไม่มีทางทำเล่นๆแน่นอน”

ซูเหมี่ยวมองเธออย่างเอือมระอา “แต่ถ้าเธอเป็นคนจัดการ ไม่เคยมีคดีไหนแพ้ แล้วถ้าเธอทำให้ประธานฟู่ชนะสามีของเธอ สามีของเธอต้องเสียเงินหลายหมื่นล้าน ยวนเหว่ย อย่าล้อเล่นได้ไหม”

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น”

ตอนนี้ซูเหมี่ยวยังไม่เข้าใจ เธอถามด้วยสีหน้าที่มึนงง “แต่ว่าเธอ... ทําไมต้องช่วยฟู่จิ่งเหนียน เธอเป็นคุณนายฟู่เหรอ”

หลินเอินเอินพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง “ฉันหย่าแล้ว”

“หะ?”

ซูเหมี่ยวลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจ ยังไม่ทันได้จิบชาร้อนที่อยู่ในมือแม้แต่คําเดียว วันนี้มีแต่เรื่องที่ทำให้เธอตกใจ เธอรับไม่ไหวจริง ๆ