บทที่ 22 ตาแก่นิสัยแย่！วันๆสร้างแต่เรื่อง！

“ขออภัยค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกอยู่กำลังติดสายอยู่ในขณะนี้….”

เจียงโหรววางโทรศัพท์ลงอย่างโมโห ทว่าหลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงของโป๋ซงดังขึ้นมาจากห้องใดห้องหนึ่ง

เจียงโหรวเดินไปที่หน้าประตูอย่างสงสัย

“ทำได้ดีมาก ถึงขั้นนี้ก็คงต้องหย่าแล้วล่ะ ว่าแต่ได้ใบหย่ามาแล้วใช่ไหม?”

สีหน้าของเจียงโหรวย่ำแย่มากกว่าเดิม！！

ตาแก่นิสัยแย่！วันๆสร้างแต่เรื่อง！

หลานสะใภ้ดีขนาดนี้ยังไม่ชอบ！แล้วพวกเขาจะได้เสียใจ！คอยดูเถอะ!

หลานสะใภ้ของเธอต้องได้แต่งงานกับคนอื่นอย่างสมเกียรติ！เอาให้บาดตาบาดใจพวกเขาไปเลย！！

ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกคิดผิดแล้ว หลายปีที่ผ่านมาเธอไม่น่าขอร้องให้พวกเขาไม่หย่ากันเลย！

มันเป็นการทรมานเอินเอินชัดๆ เธอน่าจะวางมือตั้งนานแล้ว……

ยิ่งคิด เจียงโหรวก็ยิ่งรับไม่ได้ เธอถึงขั้น….เริ่มคิดว่า ควรหาผู้ชายแบบไหนถึงจะคู่ควรกับคนที่งดงามที่สุดอย่างหลานสะใภ้ของเธอดี

“เพิ่งจะเซ็นยินยอม? แล้วแกจะถ่วงเวลาไปถึงตอนไหน รีบหน่อย หลังจากหย่าแล้ว ฉันจะให้คนปล่อยข่าวเรื่องที่แกช่วยชีวิตหลินโย่วหชิงออกไป แล้วก็แถลงเรื่องในอดีตของแกกับหลินเอินเอินด้วย”

“ฉันลงมือทำทั้งทีแกจะกังวลไปทำไม ถ้ามันกระทบถึงผลประโยชน์ของบริษัท ฉันยังจะทำไปเพื่ออะไร?”

เจียงโหรว “！！！”

โกรธ!!!

แต่ช่างเถอะ เธอจะไม่เข้าไป ตาแก่บ้านั่นคิดยังไง เธอก็ไม่สนใจอยู่แล้ว ประเด็นมันอยู่ที่โป๋มู่หานไม่ต้องการเอินเอินแล้ว เธอก็ทำได้แค่…..ปล่อยให้เอินเอินไปมีชีวิตที่ดีกว่านี้!!

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจะเริ่มเฟ้นหาคุณชายตระกูลไฮโซ ดูว่าใครเหมาะที่จะมาเป็นคนรักของเอินเอิน

……

คืนนี้ หลินเอินเอินนอนหลับสนิท

วันรุ่งขึ้น หลังจากที่ทานข้าวเช้าเสร็จหลินเอินเอินก็กลับไปนอนต่อ ตลอดหลายปีที่ผานมาที่อยู่ในตระกูลโป๋วันๆเธอเอาแต่หวาดกลัว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอนอนหลับสบายขนาดนี้

เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็บิดขี้เกียจ ขณะนั้นเองเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา เมื่อมองดูหน้าจอ หลินเอินเอินพลันขมวดคิ้ว

คนที่โทรมาคือเพื่อนสนิทของเธอ ที่เป็นทนาย เป็นคนตรงไปตรงมาและขี้เล่น