ตอนี่ 24 ขอให้ตัวเองปลอดภัยรอดพ้นจากปีศาจบ้ากาม

แม้เตชินจะเป็นคนสุขุม เย็นชา ไร้หัวใจกับผู้หญิง เอาแต่ใจกับผู้เป็นแม่ในบางเวลา

แต่ความรัก ความเคารพที่มีต่อพ่อแม่นั้น

เป็นที่หนึ่ง ให้ความสำคัญกับพ่อแม่ที่สุด

แต่ก็ชอบขัดใจผู้เป็นแม่ที่สุดเหมือนกัน

ในบางเรื่องที่เขารู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผล

เตชินลงจากรถ แล้วเดินเข้ามาในบ้าน พิมที่กำลังรดน้ำต้นไม่หน้าบ้านอยู่

พอเห็นเขา เธอก็รีบปิดน้ำแล้วเดินมารับเสื้อสูท

ที่เขาถอดถือไว้ในมือ

เธอรู้สึกแปลกๆเมื่อเห็นเขากลับมาเร็ว

เมื่อนึกถึงคำพูดของคุณหญิงจารวี

เธอเริ่มตระหนกในใจเล็กน้อย และมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่าง

เธอเดินขึ้นไปแขวนเสื้อสูทไว้ที่ห้องเตชิน แล้วลงมาชั้นล่างเดินเข้าไปในครัว

เปิดตู้เย็นรินน้ำลงในแก้ว แล้วเดินไปวางลงบนโต๊ะที่ทั้งสองนั่ง

จากนั้นก็หมุนตัวหันหลังเดินออกไปด้วยสีหน้าเฉยชา

โดยไม่สนใจ ไม่มองเตชินกับคุณหญิงจารวีที่นั่งอยู่ตรงนั้นเลยแม้แต่น้อย

ควาเฉยชาบนใบหน้าเธอไปขัดลูกตาคุณหญิงจารวีอย่างมาก คุณหญิงจารวีจึงเอ่ยขึ้น

" ลูกดูสิ แม่สาวใช้อุ่นเตียงของลูก ทำหน้ายังกับคนเบื่อโลก

สีหน้ายังกับวิญญาณล่องลอยไร้อารมณ์ ถ้าไม่ติดว่าหล่อนผิวดีหน้าตาสวยนะ

แม่จะไม่ให้อยู่ข้างกายลูกเลย "

เตชินตกใจกับคำพูดของผู้เป็นแม่เล็กน้อยที่มันเว่อร์วังเกินจริงไปหน่อย

แต่จากนั้นเขาก็ยิ้มขึ้นมาที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์เล็กน้อย ยอมรับมันโดยไม่เอ่ยปฏิเสธใดๆ

[ สาวใช้อุ่นเตียงเหรอ ฟังแล้วรื่นหูดี ]

เตชินมองหน้าผู้เป็นแม่แล้วเอ่ย

" คุณแม่ครับ เรื่องที่จะหาคนมาอุ้มท้องทายาทผม ผมคิดว่าพิมก็เหมาะสมดีนะครับ

หน้าตา ผิวพรรณใช้ได้ ไม่มีพันธะผูกมัดกับใคร ไม่คิดที่จะจับผู้ชายที่มีฐานะเพื่อยกระดับตัวเอง

เธอตรงไปตรงมา และยังเป็นคนฉลาด มีไหวพริบดี เอาตัวรอดเก่ง

ที่สำคัญเธอรักเงินมาก และยังสะอาดหมดจดครับ "

ได้ฟังลูกชายพูด คุณหญิงจารวีก็พยักหน้าเห็นด้วย แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าไม่มั่นใจ

" แล้วเธอจะยอมรับข้อเสนอของลูกเหรอ นิสัยแข็งกระด้างของเธอแม่ว่าเธอคงไม่ยอมแน่

อีกอย่างเรื่องการอุ้มท้องลูก เป็นเรื่องที่ผู้หญิงทุกคนต้องคิดอย่างละเอียดรอบคอบ

เป็นความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งเลยนะ

หากเธอไม่ได้รัก ไม่ได้ชอบลูก คงไม่ยอมง่ายๆแน่

ดูแล้วเธอเป็นคนที่หยิ่งในเกียรติในศักดิ์ศรีมากคนหนึ่ง จะยอมให้มีมลติดตัวเหรอ "

ได้ฟังดังนั้น เตชินจึงเอ่ยขึ้น

" แค่คุณพ่อกับแม่เห็นด้วยก็พอแล้วครับ ส่วนเธอจะยอมหรือไม่นั้น ผมมีวิธีของผม

คุณแม่ลองไปเจรจากับทางมูลนิธิดูนะครับ

ส่วนเรื่องทายาทน่ะมีแน่นอน

คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วง แต่อาจคลอดเลยกำหนดวันรับมรดกครับ "

ได้ยินลูกชายพูดอย่างมั่นใจแบบนี้คุณหญิงจารวียิ้มออกมาอย่างสบายใจแล้วเอ่ย

" ได้ เรื่องนี้ลูกไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแม่ไปอธิบายใก้คุณทนายกับทางมูลนิธิเอง "

เอ่ยจบเขาก็ยื่นมือไปหยิบกระเป๋าที่วางบนโต๊ะเข้ามาบนตัก

แล้วล้วงมือเข้าไปหยิบขวดเล็กๆใสๆน่ารักๆจากในกระเป๋า ยื่นไปให้ลูกชาย

เตชินรู้ทันทีว่ามันคืออะไร จึงรีบปฏิเสธที่จะรับแล้วเอ่ยเสียงเย็นอย่างไม่ชอบใจ