ตอนที่ 192 โง่เขลาจริงๆ

ฟ้าใสโกรธมากที่ถูกเทกลางงานแต่ง เธอช็อกมาก เอาแต่เก็บตัวทำใจเป็นเดือนแล้ว

วันนี้เธอรู้สึกว่าพอแล้วกับการเสียใจด้วยนิสัยลุยๆไม่ยอมคน ไม่แคร์ ไม่สนใจใครของเธอ

เธอลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันอาบน้ำแต่งตัว

แล้วหาข้อมูลเกี่ยวกับจอห์นจากนั้นก็โทรไปจองตั๋วเพื่อบินไปต่างประเทศ

ในเช้าวันต่อมาเธอก็นั่งรถเดินทางไปยังสนามบิน

คนเดียวไปถึงเธอก็เข้าไปเช็คอิน

ทำตามขั้นตอนต่างๆของทางการบินตามขั้นตอนของเจ้าหน้าที่จนเรียบร้อยทุกขั้นตอน

แล้วเธอก็เดินไปขึ้นเครื่อง นั่งในที่ของตัวเอง

เพื่อบินไปต่างประเทศ

[ คุณจอห์น คุณกล้ามากที่มาเทฉันกลางงานแต่งแบบไม่แจ้งล่วงหน้า

คุณทำฉันไว้แสบมากแล้วคิดจะหนีหน้าฉันแบบนี้เหรอ คุณรู้จักฉันน้อยไปแล้ว ]

เมื่อเครื่องบินเริ่มทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเธอก็หลับตาลงอย่างสงบด้วยความสบายใจ

แม้ในใจเธอจะมีความไม่พอใจแต่เธอก็สามารถจัดการกับอารมณ์ได้ดี

ไม่รู้ว่าหลับไปกี่ครั้ง ใช้เวลาไปกี่วันกี่ชั่วโมง

เธอไม่สนใจ

เธอสนใจแค่ว่ามีหน้าที่ขึ้นลงเครื่องแล้วเดินทางต่อไปยังจุดหมายปลายทาง

เมื่อเครื่องบินร่อนลงจอดยังจุดหมายปลายทางเธอก็เดินออกจากเครื่องบิน

แล้วเดินออกมารอรถที่เรียกให้ไปส่งเธอยัง

จุดหมายที่เธอจะไป

พอขึ้นไปนั่งในรถเรียบร้อยเธอก็ยื่นสถานที่ที่จะไปให้คนขับดู

คนขับดูปุ๊บก็รู้ปั๊บว่าลูกค้าต้องการจะไปที่ไหน แล้วเขาก็ขับรถออกไปจากสนามบินแล่นไปถามถนนใหญ่

ไม่นานรถก็ไปจอดลงที่หน้าบ้านของคนที่ฟ้าใสต้องการมาหา

ฟ้าใสเปิดประตูลงจากรถแล้วไปยืนกดกริ่งหน้าบ้าน

ซาร่าเดินออกมาเปิดประตูแล้วเอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ

" คุณมาหาใครคะ "

ฟ้าใสที่มีสีหน้าเย็นชาจ้องหน้าซาร่าแล้วพึมพำในใจ

[ คนนี้สินะภรรยาพี่นาวินลูกสาวของคุณจอห์น ก็ยังถือว่าสวยอยู่ ]

ในสายตาฟ้าใสไม่มีใครที่เธอจะพูดได้ว่าสวยเต็มปากเต็มคำเหมือนพิมที่เป็นเพื่อนเธอ

ที่เธออยากเป็นเพื่อนกับพิมก็เพราะว่าเธอสวยแค่นั้น

จากนั้นฟ้าใสก็เอ่ยตอบซาร่าอย่างเย็นชาแบบหยิ่งๆว่า

" ฉันมาพบพี่นาวิน "

เอ่ยจบเธอก็เดินเข้าไปในบ้านโดยไม่สนใจซาร่าว่าจะเชิญเธอเข้าบ้านหรือไม่

นาวินเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วมองฟ้าใสด้วยความแปลกใจแล้วเอ่ยถามขึ้น

" อ้าว ฟ้าใส คุณมาที่นี่ได้ยังไง "

ฟ้าใสทำหน้าเฉยแล้วเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

" ทำไมฉันจะมาที่นี่ไม่ได้คะ ในเมื่อฉันก็เป็นภรรยาของพี่เหมือนกัน

พี่ทิ้งฉันแล้วมาแต่งงานกับเด็กฝรั่งคนนี้ ฉันยอมก็ได้ แต่จะไม่ยอมให้พี่ทิ้งฉันไปแน่นอน "

ฟ้าใสคิดว่าไหนๆนาวินก็เป็นลูกเขยของจอห์นแล้ว เพื่อเอาคืนจอห์น

เธอจึงยัดเยียดความเป็นเมียให้นาวินรับผิดชอบเธอแทนพ่อตาของเขาซะเลย

เพื่อที่จะทำให้ซาร่าลูกสาวจอห์นผิดใจกับนาวินแล้ววิ่งร้องให้กลับไปฟ้องพ่อของเธอเลย

นาวินได้ยินฟ้าใสพูดแบบนั้นก็ตกใจเงิบจนพูดไม่ออก

เขามองไปยังซาร่าแล้วรีบเอ่ยอย่างลนลานคล้ายว่าเรื่องที่ฟ้าใสพูดนั้นเป็นความจริง

" ไม่ใช่นะซาร่า มันไม่ใช่อย่างที่ฟ้าใสพูดเลย คุณอย่าเพิ่งโกรธนะฟังผมอธิบายก่อน "

" คุณ.... "

ซาร่าเอ่ยแค่คุณยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรต่อ

ฟ้าใสก็ชิงเอ่ยแทรกขึ้นก่อนว่า

" พี่นาวินพี่พูดแบบนี้ได้ยังไง ไม่รู้ล่ะ ยังไงพี่ก็ต้องรับผิดชอบฉัน

ส่วนเด็กฝรั่งนี่ ถ้ารับไม่ได้ก็ให้เธอออกไปซะ ส่วนฉันรับได้ ที่เราจะอยู่กันสามคนผัวเมีย "

เธอเอ่ยพร้อมกับยักคิ้วยั่วให้ซาร่าโกรธ

ซาร่ากำมือแน่นมองหน้าฟ้าใสอย่างไม่พอใจ

แล้วเลื่อนสายตามองหน้าสามีด้วยความโกรธ จากนั้นเธอก็วิ่งหนีออกจากบ้านไป

" ซาร่า เดี๋ยว ซาร่าฟังผมอธิบายก่อน ซาร่า "

นาวินวิ่งตามซาร่าไป ฟ้าใสก็วิ่งไปรั้งแขนเขาไว้แล้วเอ่ยอย่างเย็นชา