ตอนที่ 219 เพียงเพื่อหวังได้เธอคืนมา

พิมหนีมาอยู่ในชนบทที่ห่างไกลความเจริญ ท่ามกลางบรรยากาศเย็นสบาย

เต็มไปด้วยความเขียวชอุ่มของต้นชา ที่ปลูกเรียงยาวเป็นแถวดกเป็นพุ่มสวยงาม

ไม่มีใครคาดคิดว่าเธอจะขึ้นเหนือ พาลูกชายมาอยู่ใกล้เขตชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน

ซึ่งเป็นที่ ที่เธอแอบซื้อไว้ในช่วงที่เลี้ยงลูกอยู่บ้านโดยที่ไม่มีใครรู้เลยนอกจากพ่อแม่เธอ

เธอจ้างครอบครัวชาวสวนมาดูแลบ้านไร่หลังนี้ให้นานแล้วและปลูกชาออร์แกนิคไว้ดื่มเอง

โดยมีพ่อกับแม่ของเธอคอยส่งข้าวสารอาหารให้กับครอบครัวชาวสวนชาของเธอ

บ้านไร่ของเธอใช้ไฟจากแผงโซลาร์เซลล์ขนาดใหญ่

มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ไม่ว่าจะเป็นเครื่องซักผ้า ทีวี ตู้เย็น หม้อหุงข้าว ล้วนใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์ทั้งนั้น

และในเช้าวันนี้เคอร์ฟิวน้อยสุดหล่อที่ตอนนี้อายุครบสองขวบแล้ว

กำลังวิ่งเล่นไล่จับกันกับพี่ๆลูกชาวสวนในสนามหญ้าเทียมหน้าบ้านอย่างสนุกสนาน

เบื่อไล่จับก็เล่นซ่อนแอบกันตามประสาเด็กที่เล่นไม่รู้จักเหนื่อย ในบริเวณนั้น มีพี่เลี้ยงนั่งคอยดูแลห่างๆ

ส่วนพิมก็นั่งพิมพ์งานบนบ้าน ผันตัวเองมาเป็นนักเขียนถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตของตัวเองให้คนอื่นได้อ่าน บรรยายออกมาผ่านตัวหนังสือ

เมื่อพิมพ์งานเสร็จเธอก็บันทึกงานไว้แล้วปิดคอมลงไปหาลูกชายที่เล่นจนผมเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

เธอยืนมองดูลูกชายที่กำลังซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบๆ

" โป้งๆ

คนนับยังไม่ทันเจอ เคอร์ฟิวน้อยก็ออกมายกนิ้วหัวแม่มือไปแตะตัวคนหาอย่างอารมณ์ดีด้วยความไม่รู้เรื่องอะไร

พิมยิ้มให้กับความน่ารักของลูกชาย

" เคอร์ฟิว ลูกพลับ ลูกไหน น้ำหวาน มานี่เร็ว "

เธอกวักมือเรียกเด็กๆ เมื่อเด็กๆมาถึงเธอจึงเอ่ยว่า

" เดี๋ยว ลูกพลับ ลูกไหน แล้วก็น้ำหวานไปอาบน้ำล้างตัวให้สะอาดนะคะ เสร็จแล้วก็มาทานข้าวกับเคอร์ฟิวที่นี่ "

" ค่ะ/ ครับ/ได้ครับ "

เด็กทั้งสามเอ่ยตอบพิมอย่างเชื่อฟังแล้วกลับไปอาบน้ำที่บ้านพักของตัวเอง

เคอร์ฟิวเงยหน้ามองแม่แล้วเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

" คุณแม่ เคอร์ฟิวต้องอาบน้ำมั้ยครับ เคอร์ฟิวหนาว "

พิมมองหน้าลูกชายที่แก้มแดงระเรื่อผมชุ่มไปด้วยเหงื่อ

เธอนั่งยองๆแล้วหยิกแก้มป่องๆของลูกชายตัวแสบเบาๆแล้วเอ่ย

" หนาวเหรอ แน่ใจนะว่าหนาว "

เคอร์ฟิวยิ้มหล่ออย่างน่ารักน่าชังแล้วเอ่ย

" ครับ "

พิมเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ย

" เหรอครับ แต่ทำไมคุณแม่รู้สึกว่าแก้มของลูกร้อนๆล่ะ "

เคอร์ฟิวยิ้มตาหยีอย่างซุกซนเมื่อถูกจับได้ว่าโกหก จากนั้นพิมก็เอ่ยถามลูกว่า

" เคอร์ฟิวอยากทานข้าวพร้อมกันกับพี่ลูกพลับ

พี่ลูกไหนและพี่น้ำหวานมั้ย วันนี้คุณแม่มีขนมเค้กกับไอศครีมให้ด้วยนะ "

ดวงตากลมโตใสแป๋วจ้องหน้าผู้เป็นแม่อย่างน่ารักน่าชังแล้วเอ่ย

" อยากครับ "

" ถ้าอยาก ก่อนทานข้าวลูกต้องไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาดก่อน เข้าใจมั้ยครับ "

เคอร์ฟิวน้อยพยักหน้าหงึกอย่างเชื่อฟังพร้อมกับเอ่ยว่า

" เข้าใจครับ "

พิมยิ้มแล้วจูงมือลูกชายไปอาบน้ำ พออาบน้ำเสร็จก็พาลูกชายมานั่งทานข้าวพร้อมกับพี่ๆที่เป็นเพื่อนเล่นของเขา

เด็กๆนั่งทานข้าว ทานขนมกันอย่างเอร็ดอร่อย สีหน้าเคอร์ฟิวน้อยดูมีความสุขเลียนแบบพี่ๆโดยการทานข้าวด้วยตนเอง

ทางด้านป๊อบ เขานั่งทำงานเงียบๆในห้องทำงาน ป้องผลักประตูเข้ามาในห้องแล้วเดินมานั่งลงตรงหน้าพี่ชาย