ตอนที่ 36 ผมขอดื่มให้กับคุณพิม

ป้าใจเห็นทั้งสองจับมือกันดูสนิทสนมเกินกว่าคนเคยรู้จักทั่วไป จึงเดินเข้าไปแสดงตัวแล้วเอ่ย

" คุณพิมคะ ไปส่งป้าเข้าห้องน้ำหน่อยได้มั้ยคะ "

พิมจึงเอ่ยว่า

" ได้ค่ะ "

จากนั้นเธอก็หันไปเอ่ยกับป๊อบว่า

" ฉันไปส่งป้าใจเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ "

" ครับ "

ป๊อบเอ่ยตอบ พิมลุกขึ้นเดินไปส่งป้าใจ แล้วเสียงแจ้งเตือนข้อความในโทรศัพท์ของป๊อบก็ดังขึ้น

ป๊อบเปิดดูข้อความจากผู้เป็นแม่

( ป๊อบลูกอยู่ไหน คุณพ่อไม่สบาย รีบกลับมาด่วน )

เขามองแผ่นหลังของพิมที่ไกลออกไป

จากนั้นก็วิ่งไปหาเธอด้วยสีหน้าร้อนใจ แล้วเอ่ย

" พิม ผมขอกลับก่อนนะ ผมมีธุระด่วนต้องไปทำน่ะ "

พิมจึงเอ่ยตอบว่า

" ได้ค่ะ "

จากนั้นเขาก็หมุนตัวเดินกลับไปที่รถด้วยความรีบร้อน แล้วขับรถออกไป

พิมรอป้าใจอยู่หน้าห้องน้ำ พอป้าใจเข้าห้องน้ำเสร็จ

ทั้งสองก็เดินออกไปหาอะไรทานในศูนย์อาหารทั้งสองนั่งทานข้าวกันอย่างเพลินๆ

เตชินออกมาจากบริษัทก่อนเวลาเลิกงาน

แล้วมาหาพิมที่สวนสาธารณะแห่งนี้

เมื่อมาถึงก็เห็นพิมนั่งปั่นเป็ดเพลินๆอยู่คนเดียวกลางน้ำ

ส่วนป้าใจก็นั่งรอเธอที่ให้ต้นไม้ใหญ่ เตชินจึงเดินเข้าไปแล้วปั่นเป็ดไปหาพิม จากนั้นก็เอ่ยว่า

" ผมมารับคุณกลับบ้านแล้วครับ "

พิมหันมามองเขาแล้วเอ่ย

" เพิ่งจะบ่ายเองนะ ทำไมวันนี้คุณเลิกงานเร็วล่ะ "

เตชินยิ้มแล้วเอ่ย

" ก็ภรรยาผมออกมาข้างนอก จะให้ผมเลิกงานตามปกติได้ยังไงล่ะ "

พิมไม่เอ่ยอะไรอีก เธอปั่นจักรยานน้ำเข้าฝั่ง แล้วเดินออกมาหาป้าใจ

จากนั้นพวกเขาก็เดินไปที่รถ เมื่อเข้ามานั่งในรถเรียบร้อย ผู้ช่วยคังก็ขับออกไปทันที

ตอนค่ำๆประมาณหนึ่งทุ่ม ไตรภพก็ขับรถเข้ามาในบ้านเตชิน

สักพัก ป๊อบกับนาวินก็ขับตามเข้ามา พวกเขาเดินเข้ามาในบ้านของเตชินพร้อมกัน

เตชินออกมารับเพื่อนแล้วเอ่ย

" เชิญตามสบายเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ "

พวกเขาเข้าไปในห้องนั่งเล่น

จากนั้นก็เปิดประตูเข้าไปในห้องบาร์ส่วนตัว

ที่เชื่อมติดกันกับห้องนั่งเล่น

พวกเขานั่งบนเก้าอี้บาร์ แล้วเริ่มหยิบขวดไวท์ในตู้มารินดื่ม

แล้วไตรภพก็เริ่มเอ่ยถามถึงพิมว่า

" เตชิน แล้ววันนี้สาวใช้ของนายล่ะ ไม่มาบริการแขกหน่อยเหรอ "

ป๊อบได้ยินดังนั้น เขาไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ กับคำพูดของไตรภพ เขายกไวท์ขึ้นมาดื่มแล้วเอ่ย

" ผมว่าเราอย่าไปรบกวนเธอเลยครับ บางทีเธออาจจะไม่ชอบงานบริการแบบนี้ "

ไตรภพได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยว่า

" คุณป๊อบช่างรู้จักเข้าใจผู้อื่นจริงๆเลยนะ

พูดเหมือนกับรู้จักเธอดีเลย "

ป๊อบไม่ตอบ แต่กระดกแก้วไวท์ขึ้นมาดื่มเงียบๆ

เขาไม่ค่อยพอใจไตรภพตั้งแต่งานปาร์ตี้วันเกิดเตชินแล้ว

ถ้าไม่ติดว่ารู้จักกันเขาไม่มีทางยอมนิ่งเฉยแน่

ส่วนเตชินเองก็แอบสังเกตป๊อบเงียบๆ

พอได้ยินป๊อบเอ่ยแบบนั้น ทำให้เขารู้สึกไม่ชอบที่ป๊อบแสดงความเป็นห่วงต่อพิม

และทำเหมือนรู้จักผู้หญิงของเขาดี เขาจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้านิ่งเฉยว่า

" เธอนอนบนห้องน่ะ ถ้าพวกนายอยากรู้จักเธอฉันจะเรียกมาให้ แต่คงให้บริการไม่ได้ "

คำว่านอนบนห้อง ทำเอานาวินกับไตรภพถึงกับอึ้ง การเคลื่อนไหวต่างๆหยุดชะงัก

ป๊อบมองทั้งสองคนที่ชะงักไปด้วยความสงสัย

สักพักนาวินจึงเอ่ยถามขึ้น

" เตชินนายหมายความว่าไงวะ เธอนอนข้างบนนี่มันเรื่องอะไร

ถ้าจำไม่ผิดข้างบนมีห้องนายแค่ห้องเดียวไม่ใช่เหรอวะ "

ไม่รอเตชินตอบไตรภพก็เอ่ยเสริมด้วยความตื่นเต้น

" อย่าบอกนะว่านาย จับแม่สาวใช้แสนสวยมาทำเมียแล้วจริงๆ "

เตชินไม่ตอบ แต่โทรไปหาพิมเมื่อเธอรับสายเขาก็เอ่ยว่า

" พิม คุณลงมาหาผมหน่อย ผมอยู่ในห้องบาร์ข้างๆห้องนั่งเล่น "

ป๊อบได้ยินดังนั้นได้แต่นิ่งเงียบ มือกำแก้วแน่น ใจร้อนรุ่มเจ็บปวดราวกับถูกเผาด้วยเปลวเพลิง

[ หรือว่าที่พิมยังไม่ตกลงเป็นแฟนกับเราเพราะแบบนี้ ]

สักพักพิมก็เดินเข้ามา ไตรภพและนาวิน ที่นั่ง

หันหลังให้ประตูอยู่