ตอนที่ 128
บทที่ 128
October 21, 2026
ฉินอันอันสะบัดแขนหวังหว่านจือออกอย่างแรง
เธอจำได้ว่านี่คือรถของฟู่ซื่อถิง ดังนั้นเธอจึงรีบไปที่รถ
ประตูรถเปิดออกและมีบอดี้การ์ดเดินออกจากรถไปหาหวังหว่านจือ
ฉินอันอันรู้ว่าจากนี้ไปเขาจะทำอะไร
“อย่าแตะต้องเธอ” เธอเดินเข้าไปหาบอดี้การ์ดและดึงเขา “ลูกสาวเธอเพิ่งตาย จะอารมณ์พลุ่งพล่านไปหน่อยก็เข้าใจได้”
“ฮ่าฮ่า… ฉินอันอัน ฉันไม่คิดว่าเธอจะโดนตระกูลฟู่เฉดหัวออกมา เธอนี่หลอกล่อผู้ชายได้เก่งจริง ๆ” หวังหว่านจือด่า
บอดี้การ์ดยกมือขึ้นเตรียมจะตบเธอ
แต่ฉินอันอันก็หยุดไว้อีก “คุณเข้าไปในรถก่อน ฉันจะคุยกับเธอสักสองสามคำและกลับไปที่รถ”
บอดี้การ์ดมองหวังหว่านจือตาเขม็งและเตือนเธอด้วยสายตาว่าอย่าได้ติดแตะต้องฉินอันอันแม้แต่ปลายเล็บ
หวังหว่านจือรู้สึกหนาวยะเยือก แต่เธอก็ทำได้เพียงต้องทนเท่านั้น
ลูกสาวเธอตายไปแล้ว จากนี้เธอต้องอยู่ให้ดี
มีเพียงมีชีวิตอยู่เท่านั้นถึงจะแก้แค้นให้ลูกได้
หลังจากที่บอดี้การ์ดกลับไปที่รถแล้ว ฉินอันอันก็บอกหวังหว่านจือว่า “คุณจะคิดว่าใครเป็นฆาตกรก็คิดไป แต่ว่าอย่ามาพูดถึงพ่อต่อหน้าฉัน หากว่าพ่อฉันกลายเป็นผี คนแรกที่เขาจะไม่ปล่อยไปก็คือคุณ คุณจัดแจงให้น้องชายตัวเองเข้ามาในบริษัทพ่อฉันตอนที่คุณอยู่ ไม่กี่ปีพวกคุณสองพี่น้องก็เอาเงินจากพ่อฉันไปสองพันกว่าล้าน… หากว่าคุณไม่คิดจะชดใช้ละก็ ฉันจะเป็นคนไปตามทวงกลับมาเอง”
หวังหว่านจือหน้าซีดเผือด “เรื่องที่น้องชายฉันทำเกี่ยวอะไรกับฉันกัน? เธอคิดว่าฉันอยากให้ตระกูลฉินล้มละลายเหรอ? ฉินอันอัน ฉันอยู่กับพ่อของเธอมาตั้งหลายปี เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันจะไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย?”
ฉินอันอันตอกกลับ “แต่ตอนนี้คุณก็อยู่ดีมีสุขที่ต่างประเทศด้วยเงินที่น้องคุณเอาไป หากว่าลูกสาวคุณไม่ตาย ฉันว่าคุณก็คงไม่กลับมาแล้วด้วยซ้ำ”
ใบหน้าหวังหว่านจือเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ
จากนั้นเธอก็กรีดร้องด่าออกมาสุดเสียง “รองประธานโจวบอกฉันหมดแล้ว เธอคว้าระบบสุดยอดสมองที่พ่อเธอคิดค้นไปไว้คนเดียว รองประธานโจวบอกว่าพ่อของเธอใช้เงินไปมากกว่าพันล้านเพื่อพัฒนาระบบนี้ ฉินอันอัน เธอมีสิทธิ์อะไรจะมาด่าฉันกัน?”
ฉินอันอัน “แน่นอนว่าฉันมีสิทธิ์ด่า ของที่ฉันได้มานั้นพ่อฉันเป็นคนให้ แต่กลับคุณ คุณขโมยมันไป คุณมันเป็นฟัวขโมย! เป็นโจร! ฉันจะทำให้น้องคุณต้องคายเงินพ่อฉันออกมาให้หมด แล้วฉันจะจับเขายัดเข้าคุก”
หวังหว่านจือโมโหมากจนความดันเลือดพุ่ง แต่เธอก็หาคำไหนมาด่าตอบไม่ได้
สุดท้ายก็ทำได้เพียงมองฉินอันอันขึ้นรถไป